सिमेंटिंग

अगदी पूर्वी असं म्हणतात कि राहत्या घरांना दगडयांच्या भिंती होत्या, मग विटांच्या पण मातीने सारावलेल्या अश्या भीती बांधायला सुरवात झाली, कदाचित तेव्हा राहती घरं हि बैठी असायची गगनचुंबी नाही, त्यामुळे असेल. किंवा बाहेरील वातावरणाप्रमाणे घराचा आतील भाग मस्त राहावा म्हणून देखील असेल कदाचित.

त्यानंतर भाजलेल्या लाल विटा आणि सिमेंट ह्यांचा वापर होऊ लागला. छोट्या लाल भुसभुशीत गुळगुळीत विटा महाराष्ट्रात आणि भल्यामोठ्या सच्छिद्र लाल विटा कोकणात, तरी देखील त्यांना जोडणारा दुवा म्हणजे सिमेंट.

पण ह्या छोट्या छोट्या लाल विटा वापरून भलं मोठं बांधकाम करण्यासाठी वेळ दवडू लागला आणि अर्थातच प्रत्येक क्षेत्रात सातत्याने बदल होत असतोच त्या प्रमाणे आणि कदाचित विटांसाठी वापरलेली खास माती + सिमेंट हे समीकरण तेवढसं नीट नसेल, शिवाय विटांची भाजायची प्रक्रिया ह्यांना वेळ लागतो.   ह्या सर्व कारणांमुळे असेल सिमेंटच्या भल्यामोठ्या विटा फॅक्टरी मध्ये मोठ्या प्रमाणात स्वयंचलित यंत्रणेने तय्यार होऊ लागल्या आणि वापरात देखील. फटाफट काम होऊ लागलं त्यामुळे, दिसायला, टिकायला, बांधायला थोडं सोप्प, पण तरी देखील विटा रचून झाल्यावर त्यावर सिमेंट चे थर देतातच, आधी जाडसर मग पातळ सिमेंटनी गुळगुळीत करून टाकतात भिंती आतून आणि बाहेरून देखील. म्हणजे त्या इमारतीला संपूर्ण संरक्षण मिळतं, आयुष्यभर आणि त्यानंतर देखील.

अगदी आपल्या जीवनातले सगळे आपले लोक तसे. जसे घरी आई वडील भाऊ बहिण आणि इतर नातेवाईक असतात, एकावर एक, एका बाजूला एक विटा रचल्यासारखे भक्कम सर्वांसाठी सदोदित उभे असतात, प्रत्येक व्यक्तीची इमारत कशी मजबूत उभी राहील ह्या साठी अथक प्रयत्न करतात, स्वतः ऊन वारा पाऊस ई. सहन करतात अगदी विटांसारखे, पण तरी देखील त्यावर मैत्रत्वाचा / मित्रपरिवाराचा सिमेंटचा थर असावा लागतो. ते थर कधी चढतात, कधी मजबूत इमारतीचे भाग होतात हे कळत देखील नाही. काही खास आणि घट्ट असतात तर काही पातळ आवरणासारखे, पण वेगळी उपमा, किंवा एक वेगळाच स्वाद, सुरक्षा ई. देऊन जातात. विटांना एकमेकांशी जोडण्यासाठी सिमेंट लागतं आणि त्यावरचा अत्यावश्यक असा थर देण्यास देखील. सर्वत्र मैत्री असू द्या, सर्व प्रकारची मैत्री करा, टिकवा, सिमेंटिंग शिवाय प्रत्येक इमारत अधुरीच हो, त्यामुळे फक्त माणसाशी माणसाप्रमाणे मैत्री करा, टिकवा, नात्यांचे नाव देण्याची किंवा त्याप्रमाणेच वागण्याची गरज नाही.