खरं - खोटं

आज आम्ही एका सुप्रसिद्ध भोजनालय, उपहारगृह, जलपानगृह अक्का रेस्टॉरंट मधे गेलो होतो, एक खास निमित्य होतं. हे रेस्टॉरंट एका जगप्रसिद्ध शेफ ने सुरु केलं आहे अनेक वर्षांपासून आणि त्याच्या खूप ठिकाणी शाखा आहेत. हि शाखा इतक्यातच सुरु झाली आहे. त्यामुळे जरा छोटी आहे, ह्या नवीन जागी प्रतिसाद नीट मिळाला कि मग मोठ्या प्रमाणात सुरु करणार असतील. असो. नेहेमी प्रमाणे पदार्थ उत्कृष्टच होते, एकंदरीत व्यवस्था चोख होती. पण शेवटी तो धंदाच, काही शाश्वती नाहीच. त्याच मुळे असेल किंवा एक संस्कार म्हणून / पद्धत म्हणून, दररोज सकाळ संध्याकाळ हात जोडायची सवय म्ह्णून असेल कदाचित त्या रेस्टॉरंट मधे छोटेखानी देवघर होतं भिंतीवर, अगदी दारातून शिरल्यावर दिसेल असं. त्या देवघराशेजारी एक नेहेमीची संस्कृती दर्शवणारी साधी पुठयावर काढलेली सरस्वती रांगोळी उभी केली होती, देवघराला प्लास्टिक च्या झेंडूच्या फुलांचा हार घातला होता, तो अगदी हुबेहूब खरा वाटत होता. म्हणजे बघा मंडळी, "त्या" देवाने आपल्याला खरं यश द्यायचं, खरे आशीर्वाद द्यायचे, खरी भरभराट द्यायची पण आपण मात्र हे असं खोटं अर्पण करायचं त्याला, रांगोळी एकदाची आणून उभी केलेली, हार एकदाच घातलेला ई. माझ्या तर आकलनाच्या बाहेरचं आहे सर्वच. "दोन हस्तक आणि एक मस्तक" बास इतकंच हवं हो त्याला, मनापासून काम करा, जमल्यास कोणालाही दुखावू नका, जमेल तेवढी गरजवंतांना मदत करा, पोचतं त्याला. आणि देवघर ठेवायचंच असेल तर त्याची निगा राखा, काही मिनिटं वेळ द्या, ताजी फुलं आणि हार घातले कि कसे देव गोजिरवाणे दिसतात आणि आपल्याला मनापासून समाधान मिळते ते वेगळच. अगदीच जर पाऊसपाण्यामुळे ताजी फुलं हार मिळाले नाही तर हा कृत्रिम फुलांचा हार घालण्यास हरकत नाही.   खरं द्या आणि खरं घ्या त्याच्याकडून, हजारो पटीत. "त्याच" देवाने / निसर्गाने ऋतू प्रमाणे वैविध्य रंगांची, सुवासाची, आकाराची, प्रकारची फुलं निर्माण केली आहेत, मग वाहा. ओरबाडू नका, पण हवी तेवढी नक्की अर्पण करा, त्याचं त्यालाच, मनोभावे. दररोज जमल्यास, नाहीतर एक दिवसाआड तरी छोटेखानी रांगोळी काढा आणि बघा तुमच्या मेंदूला अत्यावश्यक असं डोपामाइन तय्यार होतं आणि जगावेगळी ऊर्जा देऊन जातं, भरभरून अशी. चला तर मग खरं -खोटं ह्या भानगडीत न पडता लागा कामाला.