तंत्रज्ञानाच्या मदतीमुळे माझ्या सारख्या नोकरी करणाऱ्या आईचं आणि बाकीच्या सर्वांचं जीवन फारच सुकर झालं आहे. घरची मुलं शाळा कॉलेज साठी बाहेर पडली गाडी घेऊन कि व्यवस्थित घरबसल्या रस्त्याबद्दल, गर्दी बद्दल, गती बद्दल आणि पोचल्या नंतर ची सगळी इतंभूत माहिती मिळते, दिसते आणि बघता देखील येते. त्यामुळेच सध्या माझी लेक कॉलेज मधून घरी यायला निघाली रे निघाली कि मी घरी ठरल्या प्रमाणे तिच्या साठी काही तरी खास तय्यार करायला घेते तिच्या गाडी चालवण्याकडे ऑनलाईन लक्ष ठेवत ठेवत आणि ती पोचता क्षणी गोष्टी तय्यार. मलाच खूप खूप मज्जा येते हे असं सगळं साग्रसंगीत करायला. शिवाय सगळं करून दारं उघडून लिफ्टपाशी जाऊन उभी देखील राहते. ते देखील मला मनापासून प्रिय आहे, कारण
१. नोकरी करणारी आई म्हटली कि दररोजच ह्या मुलांना स्वतःच घर / कुलूप उघडून यावं लागतं, मग काही दिवस मी घरी असतांना त्यांना एका कामापासून सुट्टी का नाही द्यायची? आणि मला माहिती आहे कि दमून-भागून आल्यावर पुन्हा किल्ली काढा दप्तरातून / ब्यागेतून आणि मग दार उघडा ई. नक्को वाटतं,
२. माझे बाबा असे करायचे नेहेमीच, आमचं घर, त्यापुढे भलंमोठं आंगण, आणि त्यापुढे रस्ता होता. ते त्या रस्त्यावर येरझाऱ्या घालत उभे असायचे फक्त / केवळ माझ्या साठी, माझी वाट बघत, मग मधेच आईला हाक मारायचे, "अगं अजून कशी नाही आली हि?" सतत घड्याळ बघत... ई. मी दृष्टीपथात पडेस्तोवर दरवेळी हे असं चालू असायचंच त्यांच. कित्तीदा सांगितलं पण नाही ऐकायचे ते.
प्रत्येक सेमिस्टर नंतर आम्हाला थोडे दिवस सुट्टी घ्यायला मिळते तेव्हा आवर्जून माझ्या मुलांना, सध्या लेकीला हे माझे वेगळेपण अनुभवायला मिळतेच. पहिल्या दिवशी म्हणते कशी "मला अगदी खात्री होती मम्मा कि तू लिफ्ट पाशी माझी वाट बघत उभी असणारच, मग मी कधी का येईना, आणि आता काही तरी खास तय्यार ठेवलं असशीलच माझ्या साठी आणि ते देखील एक गोष्ट नाही दोन तरी किमान". मला माझ्यापेक्षा जास्त ओळखणारी अशी माझी हि लेक.
माझे बाबा स्थापत्य अभियंता अक्का सिव्हिल इंजिनीअर असल्यामुळे मला, माझ्या मित्र मैत्रिणींना अनेकदा त्यांनी काम केलेल्या वैविध्य प्रोजेक्ट्स बद्दल सांगत असायचे. त्या काळी स्वतःची बैठी घरं भारतात आणि नागपुरात जेथे आम्ही राहत होतो तेथे प्रसिद्ध होती. पण बाबांचं वाचन भरपूर असल्यामुळे ते आम्हाला सतत सांगायचे कि फ्लॅट नावाची आधुनिक संस्कृती येणार, "चाळीचा मोठा प्रशस्त भाऊ" आणि बरेच फायदे तोटे रंगवून सांगण्यात त्यांचा हातखंडा होता. आम्ही देखील रमून जायचो, नेहेमीच, कारण इतकी वर्ष सातत्याने भरभरून मनापासून अगदी पहिल्यापासून प्रत्येक प्रोजेक्ट वर काम केल्यामुळे त्यांच्या कडे खूपच भांडार होतं गोष्टीचं. असो. सध्या मी माझ्या फ्लॅट समोरच्या जागेत लिफ्टपाशी लेकीची वाट पाहत उभी राहते म्हणजे बाबांच्या भाषेत आधुनिक-आंगणच, नाही का? का कुणास ठाऊक, कदाचित मी असं आईच्या हातचे गरम गरम पदार्थ (माझ्या साठी खास तय्यार ठेवलेले, घड्याळाकडे लक्ष ठेवून, तंत्रज्ञान हाताशी नसतांना) खाऊन मोठी झाले म्हणून असेल पण मला मनापासून आवडतं मुलांच्या घरी येण्याच्या वेळेला काहीतरी झणझणीत गरम पदार्थ आणि सध्या उन्हाळा असल्यामुळे थंड पेय करून ठेवायला. आणि त्यांच्या सोबत यथेच्छ फस्त करायला दिवसभर काय काय झालं ऐकत. अहाहा च.
गुरुवार, ५ मे, २०२२
आधुनिक आंगण
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
2459: Freshly Ground Nostalgia
The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...
-
मी अनेक वर्षे एकाच संस्थेमध्ये कार्यरत होते. अखेरीस, मला एका नवीन इंजिनिअरिंग महाविद्यालयाची सुरुवात करण्यामध्ये हातभार लावण्याची सुवर्णसंधी...
-
माझ्या मुलाने भारतातील सर्वात आव्हानात्मक अभ्यासक्रम निवडल्यापासून, मला विद्यार्थ्यांसमोरील अडचणींची जाणीव झाली. मला खात्री आहे की अशा अडचणी...
-
परवा एक फोन आला. लहानपणापासून ओळख असलेली व्यक्ती. घरच्यांसारखीच. गप्पा सुरू झाल्या. बोलता बोलता त्यांनी अचानक विचारलं: “अजूनही लेक्चररच आह...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा