खुद का बंदर वही नचाये

कसं सगळं जुळून येतं बघा, योगायोग का अजून काही हे माहित नाही मला, पण झालयं खरं असं. सध्या माझी सुट्टी सुरु आहे, अर्थात ढिगभर कामं असल्यामुळे फक्त ऑफिसात जाणं होतं नाही आहे, घरून काम चालूच आहे. असो. बरोबर माझ्या स्वयंपाकाच्या मावशींनी सुट्टी घेतली, गावाला गेल्या पण अर्थात माझी सोय करून गेल्या आहेत, दुसरी बदलीची बाई देऊन. नवीन मावशींना परत सगळं समजावून सांगतांना १०८ कोटी देव आठवतात हो. आणि दररोज समजावून सांगून देखील काहीतरी भलतं करून ठेवतात ते वेगळच. म्हणजे माझी मेहेनत संपूर्ण वाया, "पालथ्या घड्यावर पाणी", कदाचित मलाच समजावून सांगता येत नाही असा माझा गैरसमज होता जो आज दूर झाला. त्याचं असं झालं कि आज नवीन मावशींनी भाजी, कांदा आणि सगळंच फार जाडं-भरडं चिरलं, त्यामुळे मज्जा नाही आली खातांना. त्यांना म्हटलं तर उत्तर अगदी ओठांवर तय्यारच होतं. तुमच्याकडचा चाकू बेक्कार आहे, त्यामुळे असं झालं. "नाचता येईना अंगण वाकडे". आणि ह्या स्वयंपाक ह्या व्यवसायात अनेक वर्ष आहेत, देवा, महद आश्चर्यच वाटलं मला.

मग माझ्या डोक्यात भन्नाट कल्पना सुचली, कारण "भारत हा एक अंडर कॅन्स्ट्रुक्शन देश आहे" त्यामुळे सतत आजूबाजूला भरपूर कामं दिसतात होतांना, आणि सगळे कामगार त्यांचे अवजार घेऊन येतात कामाला कारण रिकाम्या प्लॉट वर घरं बांधायची म्हणजे मालकाकडे कशी असणार इतकी मोठी आणि व्यावसायिक अवजारं / हत्यारं वगैरे. अगदी तस्सेच जर माझ्या घराचा चाकू बेक्कार आहे हे आता ह्या नवीन मावशींना समजलं आहे गेले दोन दिवस मग त्यांनी त्यांचा हात बसलेला घरून आणावा चाकू आणि इतर लागणाऱ्या गोष्टी आणि भन्नाट स्वयंपाक करून दाखवावा, बास. सगळेच खुश. आज संध्याकाळी सांगते त्यांना, चाकूला दोश देत बसू नका, मार्ग काढा आणि आवडीने स्वयंपाक करा. कारण माझ्या कडे एक नाही, दोन नाही तर चक्क सहा चाकूंचा अख्खा सेट आहे, एखादा चालत नसेल ह्या मावशींकडून, बाकी?

ह्या छोट्याश्या प्रसंगातून हेच नक्की शिकण्यासारखं आहे कि दोष काढू नका, तक्रार करण्यात वेळ घालवण्यापेक्षा आहे त्यात मस्त कामं करून दाखवा, स्वतः जगावेगळा अनुभव घ्या आणि पुढे मार्गक्रमण करत राहा. कुठलेही काम मनापासून केले, आनंदाने केले  तर ते नजरेस पडते सर्वांच्याच, चवीवरून, पदार्थाच्या रंग-रुपावरुन ई.