हा एक फारच मोठा, आदरणीय असा, उच्च विद्याविभूषित, साधू-संत, सन्माननीय आध्यात्मिक गुरुंनी च वापरावा असा आहे. मला खरं तर अजिबातच अधिकार नाही, पण का कुणास ठाऊक ह्या कलियुगात काल पासून खूप काही खुणावून गेला, प्रचंड समाधान देऊन गेला आणि त्यामुळे माझा दृष्टिकोन बदलण्यास मदत झाली ती वेगळीच. अर्थात खूपच पिटुकली गोष्ट घडली आणि कोणीतरी काय बहुतांशी सगळेच जण माझ्या ह्या सगळ्या लिखाणांना फक्त एक डायरी / रोजची डायरी इतकाच दर्जा देतात ते का? हे देखील अनुभवलं मी. कारण हे जे मी आता नमूद करणार आहे तो माझ्या डोळ्यादेखत घडलेला छोटेखानी प्रसंग आहे, माझ्या घरी, माझ्या लेकी सोबत असा. आणि केवळ हे माझ्या लेकीला नाही तर सर्व तरुण पिढीला साजेसा आहे, त्यांच्या आई वडिलांना समाधानपूर्वक आणि बिनधास्त पणे "आज" अनुभवता येण्याचे कारण देणारा असा आहे. अर्थात हि माझी पद्धत झाली ह्याच्या कडे बघायची.
तर त्याचं असं झालं सध्याच्या आंब्याच्या मोसमात, रसाची प्रचंड आवड, भरभरून वर्षातले हे काही खास दिवस अनुभवायची ओढ, ह्या सगळ्याची गोळाबेरीज म्हणजे माझ्या लेकीने अथ पासून इती पर्यंत अत्यानंदाने, आवडीने केलेला रस. ती अगदी मनापासून पेटीतले आधी मस्त सुगंधाने ओतप्रोत असे आंबे निवडते, स्वच्छ धुवून घेऊन, चिरून, फोडी करून, कोयी धुवून, साग्रसंगीत पद्धतीने फक्त रस करत नाही तर आधी शिस्तीत जुने वर्तमान पत्र घेऊन, लागणारे भांडे तय्यार ठेवून, रस झाल्यावर सगळं पुसून धुवून जागच्या जागी ठेवणार देखील. हे सगळं करतांना एक तर माझ्याशी पोटभर गप्पा, नाहीतर गप्पा आणि गाणी ई. पण चालू बरं का मंडळी. मग येथेच्छ फस्त करायचा तो रस, बास. त्या आंब्या व्यतिरिक्त हिच्या आवडीचा स्वाद जास्त येतो आम्हाला तो रस चाखतांना मंडळी. असो.
ह्या तिच्या आवडीकडे काल सहज मला वेगळ्या पद्धतीने बघता आलं, अचानक.
ह्या तिच्या एकंदरीत लयबद्ध आणि शिस्तीमुळे मला नक्की खात्री पटली कि माझी लेक नोकरी / व्यवसाय करायला लागल्या नंतर हातात मिळालेलं काम व्यवस्थित पूर्णत्वास नेणार हे नक्की, आणि ते देखील अगदी आवडीने. पहिल्यादा करत असेल एखादं काम तरी मन लावून शिकेल आणि पूर्ण करेल, हे दिसतंय मला माझ्या चार डोळ्यांनी. आता शंकेला अजिबात स्थान नाहीच माझ्या मनात तिच्या भविष्याबद्दल. खात्री पटली मस्त अनेकदा. त्यामुळे आता मी "आज" आनंदाने जगायला मोकळी, उद्याची अनावश्यक पालक म्हणून चिंता नकोच. हे असं मला जाणवलं हि देखील एक प्रकारची फार मोठी कृपाच हो "त्याची". मला इतकी मस्त शांतता अनुभवायला दिल्याबद्दल शतशः धन्यवाद आणि संपूर्ण नतमस्तक "त्याच्या" समोर पुन्हा एकदा.
पूर्णाहुती म्हणजे तरी काय, तर एखाद्या उद्देशाने केलेला संकल्प, त्या करता केलेले होम-हवन / पूजा जी निर्विघ्नपणे पूर्णत्वास गेली. अगदी तस्सेच, न मागता पदरात पडलेलं रत्न आहे माझी लेक माझ्यासाठी. मला जशी सद्बुद्धी मिळाली तसे तिचे संगोपन घडले माझ्या मार्फत आणि त्या संपूर्ण तपश्चर्येचे प्रत्यंतर आता हळुवारपणे दृष्टीत येत आहे. अध्यात्मिक गुरूंसारखी निश्चितच हि पूर्णाहुती नाही, पण माझ्यासारख्या सामान्य आईला तेवढीच महत्वाची आहे, कारण मुलांनी आपल्या डोळ्यादेखत स्थिरस्थावर व्हावं हि इच्छा असतेच, त्या करता तर सगळी जिवाची सदोदित धडपड सुरूच राहते.
This entire process of making aamras - mango milk shake was a visible good quality, this will surely reflect in her professional career too. Amen.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा