हेल्मेट वरचं प्रेम

सध्या सगळेच विद्यार्थी पुन्हा एकदा कॉलेज लाईफ अनुभवत आहेत, वर्गात मोठ्या प्रमाणात येत आहेत आणि आम्ही शिक्षकवृंद पुन्हा एकदा शिकवणे एन्जॉय करतो आहे. अमोरासमोर आलं कि फक्त अभ्यास नाही तर वेगवेगळ्या व्यक्तिमत्त्वाबद्दल देखील खूप काही आत्मसात करता येत, टिपता येतं आणि शिकता येतं. अगदी तस्सेच काहीसे झाले इतक्यात. एक खूप उंच एक विद्यार्थी आहे, आणि तो दररोज न चुकता एक देखणी हेल्मेट हातात शिस्तीत घेऊन प्रवेश करतो वर्गात. ती हेल्मेट इतकी वैविध्य रंगानी नटलेली आहे, आकर्षक आहे कि नकळत लक्ष वेधलं जातंच. परवा ह्याच विद्यार्थ्यांची परीक्षा होती. हा पठ्ठा आला, हेल्मेट मिरवत, हवं ते साहित्य नेऊन ठेवलं त्याच्या डेस्क वर आणि मी त्याला न्याहाळत होते, कि बघू तो आता काय करतो ते, उगाच शिक्षक म्हणून सूचना देण्या ऐवजी. आणि अगदी तस्सच झालं. सामान ठेवल्यावर तो आला, पोडियम वर हेल्मेट अलगद ठेवली, खिशातून रुमाल काढला, तो व्यवस्थित अंथरला पोडियम वर आणि मग त्यावर त्याची राणी विराजमान झाली. पेपर झाला रे झाला कि मी त्याला विचारलं ह्या त्याच्या एकंदरीत हेल्मेट च्या निवडी बद्दल, इतकी काळजी घेतल्याबद्दल ई. मी: "माझ्यामते तुम्हाला गाडी चालवायला मनापासून आवडतं, किंबहुना वाऱ्याशी संवाद साधता कदाचित". तो: "अगदी बरोबर, खूप मनापासून प्रत्येक गाडी चालवायला, काळजी घ्यायला फार आवडतं मला, खूप जपतो मी गाडीला, आनंद मिळतो मला, खूप वर्षांपासून चालवतो मी त्यामुळे असेल कदाचित. ई.". ते दिसत होतं त्याच्या कृतीतून. दुर्मिळ आहे ह्या पिढी साठी, एकतर अनेक जण हेल्मेटचं घालतांना दिसत नाहीत, कोणीतरी घेऊन दिलेली असते गाडी आणि वय त्यामुळे आपलाच रास्ता असल्यासारखे चालवतात. पण हा आउट लायर आहे ह्यात शंकाच नाही. ह्या वरुन एक अंदाज बांधता येईल कि हा मुलगा कदाचित प्रत्येक बाबतीतच इतका काळजी पूर्वक असावा, तो त्याचा मूळ स्वभाव दिसतोय मला. नक्की आवडतं असावं हे असं त्याचं काळजीपूर्वक वागणं हेल्मेटला देखील.