सप्टेंबर २०२० ला मी कामानिमित्य काही दिवसांकरता / महिन्यांकरता नागपूरला गेले होते. त्या काळात माझा प्रिंटर माझ्या खोलीतून काढून स्टोररूम / गोदाम / कोठारात ठेवण्यात आला. ह्याचं महत्वाचं कारण म्हणजे माझी खोली एका नवीन आलेल्या मोठ्या प्रोफेसर ला देण्यात आली होती, वापरण्याकरता. तो प्रिंटर मला देण्यात आला होता आणि मी तो कित्येक वर्ष वापरात होते, माझ्याच खोलीत, माझा सोबती जसा. नागपूरला जातांना कदाचित त्याला नीटसं बाय केलं नाही बहुतेक, राहूनच गेलं, कसं काय घाईत कोणास ठाऊक. मी परत आल्यावर देखील खूप दिवस तो गोदामातच होता वास्तव्याला. आता जसे परीक्षेचे दिवस सुरु झाले तस्से मला त्याची प्रकर्षाने आठवण झाली, मी मेल केला आणि त्याचं माझ्याच खोलीत पुनरागमन झालं. आणि पुन्हा एकदा त्याच्याशी गप्पा न मारता मी थेट त्याला माझ्या संगणकाशी कनेक्ट केलं. आणि महद आश्चर्यम. काहीच हालचाल नाही. म्हंटल काय झालं. पुन्हा एकदा प्रयन्त करू, पण छे हो. मग त्यातले तज्ज्ञ आले, खुडूकमूडूक केलं, पण तरी हा पठ्ठा धजेनाच. तेवढ्यात काही तरी आणायला गेला आणि का कुणास ठाऊक पण मी थोड्याश्या गप्पा मारल्या माझ्या प्रिंटर शी, सॉरी म्हंटल, रागावूनकोस अशी विनवणी केली आणि काय सांगू पठ्ठा सुरु झाला कि आपोआप. प्रिंटर पण रुसतो? हि कल्पनाच नव्हती मला. आता मात्र कानाला खडा. ह्या पुढे प्रत्येकाला सांगून जाणार, आत्ता समजलं मला कि न सांगता इतक्या महिन्यांसाठी गेलं कि दुखावतो हो समोरचा मग तो दिसायला आणि म्हणायला निर्जीव असला तरी देखील.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा