लगोरी

हा शब्द उच्चारला रे उच्चारला कि ते उत्कृष्ट लहानपणीचे दिवस आठवतात जेव्हा आमच्या गल्लीत आम्ही सगळ्या मैत्रिणी तासंतास लगोरी आणि इतर खेळ खेळत असू, दररोज, न चूकता. आत्ता असं वाटतंय कि व्हावं सुरु ताबडतोब, लगोरी खेळावी पोटभर, त्या पिटुकल्या बॉल चा मार खावा आणि नेम धरावा पुन्हा एकदा. जगावे ते दिवस पुन्हा एकदा.

तर ह्या शब्दाची का आज अचानक आठवण झाली? सांगते. आज मी खबरदारी म्हणून, कदाचित भूक लागेल म्हणून जरा जास्त गोष्टी आणल्या होत्या डब्यात. दररोज पेक्षा जरा जास्त आणि त्यात माझ्या दोन मैत्रिणींना मी काहीतरी आणून दिलेले डब्बे परत मिळाले आजच. त्यामुळे अक्षरश: माझ्या केबिन मधे आज नव्या प्रकारची लगोरी मांडली गेली आहे, रंगबिरंगी वैविध्य आकाराच्या डब्यांची अशी. अहाहा च. सगळं घरचं, इतक्या वेगळ्या चवीचं खायला मिळालं ह्याचा अतिशय आनंद झाला आहे मला. आणि "चेरी ऑन केक" म्हणजे लगोरीची आठवण झाली. फक्त एका बॉल ची आणि त्या माझ्या लहानपणीच्या सवंगड्यांची कमी आहे आज आत्ता. ह्या निमित्याने का होईना आजच पुन्हा एकदा त्या सगळ्याजणींना शोधून काढण्याचा प्रयत्न करते पुन्हा एकदा. ऑनलाईन का होईना भेट झाली तर लगोरी आणि बऱ्याच आठवणी निघतील आणि त्या विश्वात पुन्हा रममाण होता येईल. बघितलं गेलं तर साधे डब्बे, रोज माझ्यासोबत चक्कर मारायला गाडीत बसून येणारे, गरम चटके सहन करणारे, ते फक्त एकावर एक रचले तर हि अनुकथा रचली गेली बघा. शुन्यातून साकार झालेली छोटीशी कलाकृती जशी. असेच नेहेमी इकडे तिकडे बघत राहा, लक्ष ठेवत राहा, कुणास ठाऊक कुठल्या आठवणी खुणावून जातील ते, भूतकाळाची सहज सफर घडवून आणतील ते आणि हवाहवासा वेगळा स्मृतिगंध दरवळून जातील ते वेगळंच.