गुरुवार, २३ जून, २०२२

भातुकली

माझ्या लहानपणी अनेक मैदानी आणि घरी बैठे खेळ खेळले आहेत, त्याच पठडीतला हा एक, हमखास उन्हाळ्याच्या सुट्टीत खेळाला जाणारा, अत्यंत उत्साहाने त्यावेळी. पहिल्या आवृत्तीत सगळं कोरडं होतं, सूक्ष्म किंवा लहान प्रतिकृती आईच्या स्वयंपाक घरातल्या भांड्यांची वापरून. ते भांडे खोटे खोटे गॅस शेगडी वर ठेवायचे, खोटाच स्वयंपाक करायचा, सगळ्यांना वाढायचं, खायचं खोटंखोटं आणि कित्ती आवडलंय ह्याचा अविर्भाव आणायचा. आई गं, काय होतं ते सगळं, व्वा.

त्यांनतर च्या टप्प्यात आधी शेंगदाणे दोन भागात करून त्यात छोटासा गुळाचा तुकडा घालून त्याचे लाडू करायचे. इतका छान वेळ जायचा म्हणून सांगते आणि मग एक क्षणात ते फस्त व्हायचे लाडू. लाडू म्हणे? काहीही.

मग आम्ही साऱ्या मैत्रिणी मोठ्या झालो (असा आमचा भलामोठा गैरसमज होता), चक्क आठवतो तो दिवस मला, मी शेंडेफळ त्या ग्रुप मधलं, चौथीत होते, आम्ही सर्वानी ठरवलं कि सगळ्या आयांना आज स्वयंपाक करून खाऊ घालायचा, ठरलं आणि केलं देखील, कसंतरी. भलतीच मज्जा आली होती. 

त्यानंतर आई आणि तिच्या मैत्रिणीसोबत वनभोजन, वांगे नवमी ई. प्रकार एन्जॉय केले पोटभर. भोंडला म्हणजे तर उत्साहाचे सर्वोच्च शिखर, त्यात गाणी असायची, कसरत व्हायची, खूप जणी एकत्र येत होत्या, आणि मग खाऊ ओळखणे आणि फस्त करणे. मधे भिशी नावाची / प्रकारची भातुकली पण अनुभवली.

अमेरिकेची संस्कृती आत्मसात केली, पॉटलक नावाची, आधी हा शब्द पण उच्चारायला अवघड वाटला, मग झाली सवय. माझ्या दृष्टीने भातुकलीचाच एक प्रौढ प्रकार अर्थात विथ अ ट्विस्ट हो.

बरं ह्या सगळ्या भातुकल्या फक्त एक दिवसाच्या असायच्या. पण गेले तीन दिवस मी / आम्ही साऱ्या जणींनी फार अनोखी भातुकली अनुभवली. लहानपण पुन्हा मोठ्या प्रमाणात जगता आलं. बरीच वैशिष्ट्य सांगता येतील ह्या सळसळत्या तरुण उत्साहाने भरपूर अश्या भातुकलीची. एक म्हणजे हि सर्वांसाठी होती, फक्त मुली नाही. दुसरं म्हणजे सगळे विविधतेने नटलेले पदार्थ घरुन करून आणले होते, भल्या पहाटे उठून, आनंदाचा मसाला भरपूर पेरून, तिसरं म्हणजे मोठ्या प्रमाणात देखील, सर्वांना पोटभर पुरून उरेल अस्स. हे सगळं दिवसभर खूप कचेरीत कामं करून, घरचं बघून बरं का. ह्या भातुकलीची मुळं जरी त्या लहानपणीचं घट्ट रोवली गेली तरी देखील स्वतःला सिद्ध करत शिवाय हाताची चव टिकवणं, खाऊ घालायचा उत्साह शाबूत ठेवणं तारीफे काबील नक्कीच आहे. सगळ्या माझ्या सख्यांना मनापासून धन्यवाद इकडे सुंदर, सुगंधी, चविष्ट तीन दिवस दिल्या बद्दल. लव्ह यू ऑल. 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...