कंडक्टर

हा शब्द उच्चारला कि मला फक्त एक वस्तू डोळ्यासमोर येते ती म्हणजे त्याची पर्स, गळ्यात किंवा खांद्यावरून आडवी घेतलेली पर्स. त्यात तेव्हा नाणी, नोटा, तिकिटं आणि पेन असं सगळं ठेवलं जायचं. सातत्याने त्या पर्स चा पुरेपूर वापर होत असे. त्यावेळी अर्थातच बस हि फार परवडणारी गोष्ट होती, वाहतूक साधनं होतं, प्रत्येकाकडे जास्तीत जास्त सायकल असायची त्यामुळे देखील कंडक्टर आणि त्याची पर्स ह्यांना प्रचंड काम असायचंच. गेले काही वर्षांपासून म्हणायला हरकत नाही पण प्रकर्षाने गेल्या दोन वर्षांपासून तरी मला जेथे जेथे नजर पडेल तेथे तेथे सगळेच कंडक्टर असलेले भासतात, कंडक्टर नसतांना हो. कंडक्टर चे दोन्ही हात नेहेमी रिकामे असावे लागतात कारण एक तर धावत्या बस मधे धरण्यासाठी, बस थांबा - चला हे सांगण्यासाठी / घंटी वाजवण्यासाठी, लोकांना तिकिटे / पैसे देण्या-घेण्या साठी ई. अगदी तसेच, सध्या बाहेर पडायचं म्हणजे सर्वप्रथम महत्वाचा अवयव मोबाईल, मग रोगाणुरोधक=सॅनिटायझर ची बाटली, पाण्याची बाटली (ऐच्छिक हो), किल्ल्या, पैसे आणि आवश्यकतेनुसार अजून काही ई. बाळगायचं म्हणजे बॅग घेणं आलं. बॅग म्हटलं कि हात व्यापतात, रिकामे राहात नाही, त्यामुळेच सगळेच जण खांद्या वरून लावून सगळं लागणारं सामान बाळगता येईल अशी पर्स घेणं पसंद करतं, अगदी कंडक्टर असल्यासारखं, नसतांना बरं का मंडळी, हे जास्त महत्वाचं आहे. लहान, मोठ्या, थोर, शिकलेल्या, कचेरीत जाणाऱ्या, कुठल्याही कामासाठी बाहेर पडणाऱ्या सर्वच जणी स्त्री कंडक्टर असल्यासारखी पर्स घेतात. कंडक्टर ची जशी लहान / मोठी आकारची पर्स असते जशी बस आणि प्रवास असेल तसा तशी माझ्या सगळ्या मैत्रिणीची पण असते अगदी छोटीशी, साधी ते भली मोठी आणि म्यॅचिंग भरजरी वगैरे. त्याचे अनेक फायदे आहेत, दोन्ही हात मोकळे राहतात, फोन हातात घेऊन फोटो काढता येतात, बोलता येतं, सामान हवं असल्यास घेता येतं, मुलांचे हात धरता येतात, पिशवी धरता येते, दार उघडता येतं आणि बरेच काही. तर अश्या ह्या कंडक्टर प्रेरित पर्सचा विजय असो, सध्या जरी कंडक्टर ला बघणं, अनुभवणं दुर्मिळ झालं असलं तरी "दुधाची तहान ताकावर", ह्या अश्या आजूबाजूला सातत्याने दिसणाऱ्या कंडक्टर पर्स मुळे खूप मस्त जुन्या आठवणी येतात आणि त्या वेळी केलेले प्रवास आठवतात. त्यामुळे बघा किती उपयोगी आहे हि साइड पर्स.