रविवार, ३ जुलै, २०२२

दर्शनीय

अगदी प्रेत्येकाप्रमाणे मी देखील माझ्या आईला, तिच्या सवयींना बघत लहानाची मोठी झाले. खूप खूप शिकण्यासारखं होतं तिच्या काढून, मी काही थेंब आत्मसात करण्याचा प्रयत्न जरूर केला आहे. तिची एक सवय आज प्रकर्षाने आठवली. तो काळ फोनचा नव्हताच, म्हणजे घरोघरी फोन नव्हते. त्यामुळे पाहुणे घरी कधीही येत असतं, न सांगता सवरता. ती पद्धत नव्हती कारण सांगणार कसं ना? त्यामुळे काय व्हायचं कि एक तर ते = पाहुणे खूप वेळ बसायचे, राहायचेच थेट, आणि जेवून, चहा घेऊनच मग निघायचे. आयत्या वेळी सर्वांचं करण्याची तय्यारी सतत ठेवावी लागायचीच आणि ते देखील भन्नाट ताट सजलं पाहिजेच. त्यावेळी असं सर्रास बाहेरून आणणं माहितंच नव्हतं. नव्हतंच, मग काय मागवणार. असो. माझी आई दररोज न चुकता संध्याकाळी ४ वाजता संपूर्ण घराला झाडू मारणार, मग चहा आणि मग उत्कृष्ट तय्यार होणार. घरचीच, सुतीच पण व्यवस्थित साधी साडी, वेणी ई. प्रसन्न आणि दर्शनीय अशी. कधीही म्हणजे कधीही आळस नाहीच. तेव्हा समजायचं नाही हे असं ती का करायची ते. फक्त एक सवय एवढंच वाटायचं.

आज अचानक मला एका विभाग प्रमुखांचा फोन आला आमंत्रण द्यायला कि आमच्या शिक्षक वर्गाशी बोला थोड्या वेळ. खूपच समाधान देणारं सेशन ठरलं ते, मलाच. आमचे संस्थाप्रमुख नेहेमी प्रकर्षाने सांगतात सर्वांना कि

१. आपण काही मिळवलं समजा डिग्री, प्रोमोशन ई. तर त्याचा आनंद थोड्याकाळ टिकतो

२. घर, गाडी, बंगला, दागिने, त्याचं समाधान अजून थोडे महिने / वर्ष टिकतं

३. जेव्हा आपण एकाद्या नवीन स्थळी जातो, विश्रांती घेतो, खातो पितो ई. त्याचा अनुभव पण काही काळच

४. पण जेव्हा आपण दुसऱ्यांसाठी काही करतो, निरपेक्ष भावनेने तेव्हांचच समाधान हे कायमचं टिकतं कारण ते शारीरिक, मानसिक, अध्यात्मिक, आणि बऱ्याच पातळीवर प्रभावी ठरतं

दररोज अर्थातच आपण सर्वचजण ऑफिसला येतांना व्यवस्थित येतोच, पण अधेमधे कधीतरी कंटाळा आलेला पण दिसतो. महागडे अजिबात नाही पण दर्शनीय, आल्हाददायी, मस्त रंगसंगती असलेले, स्वतःला आणि दुसऱ्यांना आनंदायी असे नेहेमी तय्यार असणं किती गरजेचं आहे हे प्रामुख्याने समजलं. आणि हो, हे फक्त वेषभूषेशीच निगडित नाही तर केशभूषा, कार्यभूषा ई. ची तय्यारी असावी.  भरपूर कामं करतं राहिलं कि कधीही प्रस्तुत करता येतंच त्या संदर्भात. नाही का? आणि त्यामुळे मिळणार आनंद हा उत्साह फक्त द्विगुणित नाही तर अनंतगुणीत करणारा असं ठरतोच. चला तर मग सातत्याने कार्यरत राहाच आणि त्यामुळे आपोआप दर्शनीय पण होता येईल साध्याच स्वरूपात.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...