एक जगमान्य प्रथा आहे एकतर प्रत्येक व्यक्ती दुसऱ्याशी डायरेक्ट बांधलेला असतो / जुळला असतो किंवा कोणत्याही वस्तू किंवा बंधा शिवाय देखील. संगणक क्षेत्रात त्याला वायर्ड किंवा वायरलेस अश्या दोन सौज्ञा / संज्ञा दिल्या आहेत. तसे तर घरी आणि दारी सध्या सर्वत्रच वायरलेस चा जमाना आहे, पण नेहेमीच ती संपूर्ण यंत्रणा चालतेच असे नाही ना, त्याला देखील असंख्य अनंत अडचणी उद्भवतातचं बऱ्याचदा. त्यामुळे प्रत्येकाला एक तर विविध वायरलेस कनेक्शन्स तय्यार ठेवावे लागतात किंवा मग वायर्ड शिवाय पर्याय नसतो. माझं देखील काहीसं असंच होत होतं म्हणून मग मी तिसरा तरणोपाय शोधून काढला तो म्हणजे ह्या दोन्हीचं संमिश्रण, वायर्ड डेस्कटॉप ला जोडायचं आणि त्याचा हॉटस्पॉट लॅपटॉप वर घ्यायचा. सोप्प आहे, नाही का? जोवर माझे हात सातत्याने सुरु असतात, व्यग्र असतात तोवर माझे दोन्ही संगणक भन्नाट काम करता, न कंटाळता, न थांबता. पण जर थोडासा जरी अवधी गेला, मी थोडीशी थांबले कि हा माझा शहाणा डेस्कटॉप म्हणतो कसा खूप वेळ तुमच्याकडून काहीच ऐकलं नाही, आणि लॅपटॉपशी जुळलेली नाळ तोडतो, डायरेक्ट. अजबच आहे हा, असं एकदा मला वाटलं पण मग समजलं / उमगलं कि डेस्कटॉप आणि त्याचं इंटरनेट कनेक्शन हे खरंच शहाणंच आहे. सुरक्षिततेच्या दृष्टीने, वीज बचत, शिवाय सतत जागं राहावं लागत नाही त्याला जेव्हा माझा लॅपटॉप झोपी गेलेला असतो, स्लीप मोड मधे जातो. फारच मनापासून आवडली मला हि त्याची कृती. किती काळजी माझ्या डेस्कटॉपला, किती प्रामाणिक असावं ना, खूप शिकण्यासारखं आहे. अर्थात हे त्याला कोणी खूप मस्त व्यक्तीने / टीम ने शिकवलं आहे, कोड केलं आहे, त्या व्यक्तीला पण दंडवत, उत्कृष्ट विचार सरणी आहे. मनापासून भावलं मला.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा