मोबाईलला सफर

माझं कॉलेज जरा लवकर सकाळी सुरु होत असल्यामुळे रस्त्यावर प्रचंड प्रमाणात कष्टकरी नजरेस पडतात, कोणी व्यायाम करतं, कोणी धावतं, कोणी वायुवेगाने किंवा जमेल तस्स चालतं आणि इतर बरेच. प्रत्येकाकडे मात्र एक साम्य आढळून आलं. एक दिशादर्शक यंत्र त्यांच्या पुढे पुढे चालत, पळत, धावत असतं. मग मला विचार पडला कुठलेही वय असो, स्त्री / मुलगी/ मुलगा / पुरुष कोणीही म्हणजे कोणीही हे यंत्र प्रत्येकाकडे अग्रगणी का? इतकं महत्व का त्याला? कोण नक्की व्यायाम करतंय? आणि काय, चमत्कार / साक्षात्कार झाला आज, मला सापडलं हो उत्तर, अगदी चपराख असं ते उत्तर. हे जे दिशादर्शक आहे ना ते इतरांसाठी इतके कष्ट घेतं असतं दिवस रात्र सदोदित कार्य चालूच, अथक प्रयत्न आणि कुठलीही विश्रांती म्हणून ठाऊक नाहीच. त्याला बिचाऱ्याला शांतता, स्तभदता, आराम वगैरे माहित नाही, खिजगणतीत नाहीच त्याच्या. अश्या व्यक्तिमत्वाला मग दररोज सकाळी न चुकता व्यायाम, ताजी हवा, भटकंती ई. नको? अतिशय गरजेची आहे, तरच तो पुढचा दिवस रात्र काम करेल ना? त्यामुळे हे सगळे मानवजीव ह्या त्यांच्या दिशादर्शकाला अग्रगणी ठेवतात, आवर्जून भ्रमंती करायला न चुकता घेऊन जातात, म्हणजे एका दगडात दोन पक्षी हो, त्या दिशादर्शकाला नेणं पण आणि त्या निमित्याने स्वतः चालणं पण, कित्ती म्हणजे कित्ती तो सुविचार आणि तो देखील दुसऱ्यासाठी, आई गं, डॊळे पाणावले माझे पट्टाकिनी. मी नाही जात कधी व्यायामाला त्यामुळे मी हे अनुभवलं नाही पण नजरेस पडलं आणि शब्दात पेरण्याची गरज भासली.

 हा तो दिशादर्शक सातत्याने मानवी हाताचे प्रेशर पॉईंट्स दाबतो, ऍक्युप्रेशर घडते आपोआप त्यामुळे, अवयवा पुढचे महत्व प्राप्त झाले आहे ह्या मूक जीवाला जणू. "जेथे जातो तेथे तू माझा सांगाती" असं काहीसं, इतकं अनन्य साधारण महत्व आहे ह्याला. हे सगळं जरी मान्य असलं, अगदी दररोजचं जगणं अशक्य झालं असलं ह्या साथीदाराशिवाय तरी तुमच्या स्वतःचं काही अस्तित्व आहे का नाही? एक स्थान? दुसऱ्या सजीव जिवांचं काय जे तुमच्या अवतीभोवती असतात, वावरतात? अहो जागे व्हा आता तरी. ठेवा तो दिशादर्शक बरोबर पण एका प्रश्नाचं उत्तर द्या आधी, कि तुम्ही सकाळची ताजी हवा, सूर्य किरणे ई. सेवन करायला बाहेर पडता का त्या यंत्राला हवापालट म्हणून? मला खात्री आहे स्वतः साठीच. तर मग एक छोटीशी सुबक सुंदर पर्स किंवा बॅग विकत घ्या ताबडतोब आणि त्यात त्याला ठेवा, निजवा हवं तर, नाही तर सायकलीच्या कप्प्यात स्थानापन्न होऊ द्या आणि तुम्ही हवेशी संवाद साधा, सूर्यकिरणांचा / पक्षांच्या मधुर स्वरांचा भरभरून आस्वाद घ्या, दररोज, नित्यनियमाने. थोडावेळ ऍक्युप्रेशर नाही झालं तर काही बिघडत नाही. तो तुमच्या साठी आहे, फक्त मदतनीस म्हणून, त्यामुळे मोठ्या खिशाची पॅन्ट परिधान करा, दिशादर्शक बंद ठेवा (तरीही तो ऍक्टिव्ह राहतोच) आणि निसर्गाशी, आपल्या अवयवांशी, गुरुत्वाकर्षण शक्तीशी नव्याने नातं जोडा आणि स्वतः सर्वांगसुंदर फरक अनुभवा.