झटकीपट ठणठणीत

माझा एक खूप गोड पण थोडा वेडा डॉक्टर आहे. वेडा अनेक कारणांसाठी. त्यातलं एक म्हणजे तो रात्री ८.३० नंतर च उपलब्ध असतो. एकदा एवढ्यातच मी गेले त्याला भेटायला, त्याने तपासून औषध दिले, सल्ले दिले आणि मग मी रस्त्यावरच एक औषधाचे दुकान दिसले म्हणून थांबले. म्हटलं इथेच मिळाले औषध तर घेऊन टाकू. उतरले आणि डॉक्टर ने दिलेली चिठ्ठी सुपूर्त केली त्या दुकानदाराच्या हाती. माझी त्या दुकानात जायची पहिलीच वेळ होती. त्या दुकानदाराने दोनच औषधे होती त्यामुळे पट्टाकिनी काढून तर दिली पण काही प्रश्न होते ते विचारले औषधांबाबतीत. मी ती उत्तरे देता देता माझ्या लेकीला आवडणारे चॉकलेट दिसले म्हणून घेतले. पैसे द्यायला दुसऱ्या बाजूला गेले दुकानाच्या त्यावेळी दुकानदार बिल करण्यात मग्न होता. माझं माझ्या डाव्या बाजूला सहज लक्ष गेलं तर काय तेथे नेलपेंट्स होते हो, टोपलीभर, शिस्तीत मांडून ठेवलेले. अहाहा, कुठला रंग घेऊ आणि कुठला नाही अशी माझी स्थिती झाली. काय सांगू. किंमत देखील वाजवी होती. त्यामुळे देखील आणि अनपेक्षित नजरेस पडल्यामुळे माझा आनंद गगनात मावेनासा झाला हो, काय सांगू तुम्हाला. अनपेक्षित ते वैविध्य रंग माझ्या पुढ्यात आले जशी कि रंगपंचमीचं जणू, अर्थात अगदी वेगळ्या प्रकारची अशी. त्यामुळे इतकी गुंग झाले, औषधे आणि काही नेलपेन्ट्स घेऊन प्रचंड आनंदात स्वारी घरी कधी पोचली हे तर लक्षात आलं नाहीच शिवाय माझं काही दुखत-फुकत होतं ह्याची जाणीव देखील राहिली नाहीच. "काय वर्णू तव गूण...." अशी माझी अवस्था झाली. आत्ता समजलं कि औषधाच्या दुकानात नेलपेन्ट्स का विकायला ठेवतात? खरं कारण. जबरदस्तच.

 मी असं ऐकलं होतं लहानपणीपासून कि डॉक्टर असा असावा किंवा त्याचे संभाषण कौशल्य इतकं अप्रतिम असावं, त्याने नेहेमी ताज तवानंच दिसावं म्हणजे येणारा रोगी अर्धा तेथेच बरा होतो. हेच सर्व आता औषधाच्या दुकानाला पण लागू पडतंय असं दिसतंय हो. मी अर्धी काय पूर्णच बरे झाले. धंदा हा एक भाग झाला पण कितीहि विजोड कॉम्बो असलं (औषधं + नेलपेन्ट्स) तरी मला फार जबरदस्त उपयोगी ठरलं ते. मनःपूर्वक धन्यवाद ज्याने हा विचार केला आणि रंगांची उधळण केली, कदाचित फक्त माझ्यासाठीच त्या दिवशी आणि येणाऱ्या प्रत्येका साठी.