मंगळवार, २८ फेब्रुवारी, २०२३

खरा उपयोग

ह्याची सुरवात झाली मला समजायला लागल्यापासून, संक्रांतीच्या हळदी कुंकवापासून, त्याच्या वाणापासून. मग प्रकर्षाने आणि उत्साहाने त्यावर भर पडली जेव्हा मी पहिल्यांदा किंवा सुरवातीच्या काळात विमानाने प्रवास करायला लागले. आणि सध्या तर त्याचा कहरच झाला आहे, म्हणून म्हटलं चला लिहावं.

अगदी पिटुकल्या वस्तू वाण म्हणून मिळाल्या कि स्वर्ग सुख प्राप्त झालं असं वाटायचं. इतकं कौतुक होतं त्याचं आणि ते लहानपणीपासून सुरु झालं ते आज अर्धशतकी वाटचाल झाली तरी सुरु राहील. आज मला समजलं कि कुठल्याही उत्पादनासाठी पिटुकली डब्बी का वापरली जाते, का तय्यार केली जाते, किंवा ते उत्पादन मग ते चेहेऱ्याला लावण्याचे क्रीम, मलम, बाम किंवा अजून काही. एक कारण म्हणजे आधी छोट्या प्रमाणात वापरून बघा, आवडलं तर मोठी डबी विकत घ्या. दोन म्हणजे चेहेऱ्याला लावण्याचे क्रीम, मलम, बाम कमी प्रमाणातच लागतात. तीन म्हणजे प्रत्येकाची कातडी वेगळी असते, मोठी डबी एकदम घेतली आणि ती नाही सूट झाली तर वायाच जाणार. चार म्हणजे प्रत्येक मुलगी / महिला सध्या घराबाहेर पडते नोकरी निमित्य किंवा प्रवास करतांना सोबत स्वतःच्या आवडीचं / अनुरूप आणि सोयीस्कर घेऊन जायला छोटेखानी डबीच योग्य, नाही का?

पण छे हो, हि सगळी कारणं म्हणजे चिल्लर, खरं कारण म्हणजे चेहेऱ्याला लावण्याचे क्रीम, मलम, बाम ई. संपलं कि ती देखणी, मजबूत, छोटीशी डबी स्वच्छ घासून पुसून मग कुटलेली सुपारी, लोणचं, जाम ई. घेऊन जायला, किंवा कानातले ठेवायला असं वापरलं जातं  प्रत्यक्षात.

आता समजलं कि हि डब्बी त्या उत्पादकाने खरं का तय्यार केली ते? आहे कि नाही मज्जा.

मला तर खूप खूप सोय होते, फक्त मलाच नाही माझ्या लेकरांना / घरच्यांना देखील किंवा कोणालाही हे बाहेर जातांना काही तरी घालून घ्यायला. आहे कि नाही भन्नाट खरा उपयोग अश्या पॅकिंग चा, पुनर्वापर. माझी खात्री आहे तुम्ही पण असंच काहीसं करत असलंच. सांगा बरं पटापट काय काय करता ते?

आणि जर यदाकदाचित तुम्ही असा पुनर्वापर करत नसाल तर करायला लागा आणि बघा तुम्हालाच नाही तर जे पुनर्वापर केलेली डबी बघतील त्यांना पण किती मज्जा येईल ते. अहो साधं गूळ तूप न्यायला पण प्रचंड उपगोय होतो अश्या पिटुकल्या डब्यांचा. दररोज तोंड गोड होतं, गूळ तूप पौष्टिक त्यामुळे कदाचित फॉलिक ऍसिड वगैरे मिळतं म्हणे, जास्त जड पण होत नाही आणि मोठी जागा पण लागत नाही.

त्या छोट्या डबी सारखी छोटी छोटी गम्मत रोज अनुभवा. 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...