शनिवार, १८ मार्च, २०२३

झोप

एवढ्यातच माझ्या एका मैत्रिणीशी फोन वर बोलणं झालं आणि तिने एक किस्सा सांगितलं. ती आणि तिची एक नातेवाईक आजी म्हणे खूप दिवसांनी फोन वर बोलत होत्या. त्या आजींना बोलता बोलता हि म्हणाली कि रात्री लवकर झोप येते आताशा दिवसभराच्या दमणुकीमुळे. तेव्हा आजी म्हणतात कश्या "बरी येते ग झोप तुला? मला तर खूप त्रास होतो, झोपच लागत नाही". त्या नंतर माझ्या मैत्रिणीला वाटलं उगाच जास्तीचं बोलून गेले, कशाला नको ती माहिती द्यायची? आणि त्या नंतर तिला तिच्या झोपेचे काही किस्से आठवले आणि माझ्या देखील कडा ओल्या झाल्या. त्यातले काही खाली नमूद करते आहे. 

माझी एक अगदी लंगोटीयार, शाळेपासूनची सख्खी मैत्रीण, अत्यंत म्हणजे पराकोटीची आवड झोपण्याची. झोप म्हणजे तिचं औषध देखील. बाकी काहीही लागत नसे, कधीही कितीही वेळ अगदी मनापासून झोप आवडायची. ह्याचा अर्थ ती जाड होती, आळशी होती असं मुळीच नाही. अभ्यासात बऱ्यापैकी हुशार, कामात पुढे, सर्वांची आवडती, गाडी चालवणे, मग शिक्षण, नोकरी, स्वयंपाक, घरातली कामे, विणकाम-भरतकाम  ई. सगळं नेटकं करायची, पण त्या व्यतिरिक्त झोप.  झोप येत नाही हा प्रकार पण जगात असतो हि तिला माहित देखील नव्हतं. तर अशी हि माझी सखी समाज नियमानुसार मग पुढच्या पायऱ्या चढत गेली, मोठी नोकरी, पुढील शिक्षण, लग्न, दोनाचे चार वगैरे. नवरा फिरतीची नोकरी असलेला होता, बऱ्याचदा गावाबाहेर, देशाबाहेर असायचा. आधी तिची गैरसमजूत होती कि त्याला त्याचं ऑफिस पाठवतं आहे कामानिमित्य, पण काही वर्षांनी समजलं की हाच उड्या मारत मुद्दाम बाहेर जात असे. कारणं माहित नाहीत. त्यामुळे एक खांबी तंबू सारखे सगळं हि जमेल तसे करत असे, घरचे, बाहेरचे, मुलांचे ई. मग नवरा कैलास मानसरोवर, एव्हरेस्ट कॅम्प, हि चढाई, ती ट्रेक, इथे जा तिथे जा असं पण करू लागला, काहीच चूक नाही त्यात, पण त्यामुळे महिना महिना गायब साहेब. काही ठिकाणी अजिबात महिनोन्महिने संपर्क नाही, दोन लहान मुलं घरी, फारच मोठी जबाबदारी आणि भीती पण, मुलांना सांभाळण्याची, त्याला काही झालं तर? त्यात ऑफिसचं काम. ह्या सगळ्यात झोप म्हणजे काय? हे ती विसरलीच. संपर्काबाहेरच्या ठिकाणी गेला नवरा कि महिना भर दिवसा ऑफिस आणि रात्रभर जागी. आता हे असं सगळं केल्यामुळे किंवा शारीरिक बदल, ह्या सगळ्यांमुळे तब्बेतीवर प्रचंड परिणाम झाला इतका कि तो कधीही म्हणजे कधीही न भरून निघणारे असे नुकसान. 

त्यामुळे त्या आजींना तिला सांगावसं वाटतंय कि आता पुन्हा ती झोप एन्जॉय करते आहे.  

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...