हरी योगा

मी अगदी योग्य आदर राखून हे माझे विचार येथे मांडते आहे. 

हरी शिवाय तर पान देखील हलतं नाही, अशक्यच आहे ते आणि हे सर्वश्रुत देखील आहे. मग उगाच लोकं "मी केलं" असं का म्हणतात कोणास ठाऊक. असो. त्यांचं त्यांच्या बरोबर. 

तर गेली अनेक वर्षे मला स्वतःला योगा हा व्यायाम प्रकार जमला करायला. काही दिवस मी गेले क्लास ला कारण असं ऐकिवात होतं कि एकट्याला योगा करणं अशक्यच आहे, कदापि जमणे नाही, त्यामुळे वेळेचे नियोजन झाले आणि मी ग्रुप क्लास केले. हळूहळू अनेकविध गोष्टी घडत गेल्या आणि मी घरीच योगा करणं पसंद केलं कारण योगा होणं महत्वाचं होतं. जमलं एकट्याने करायला कारण तेवढा पण अवधी किंवा उसंत नव्हती विचार करायला कि मी एकटी योगा करते आहे.  तो होतोय आणि त्याचा बहुआयामी उपयोग होतो आहे हे जास्त महत्वाचे ठरले माझ्यासाठी. मी प्रत्येक योगाचा प्रकार करून बघितला, अनुभवला आणि फारच अत्यानंद पण उपभोगला त्याचा. अदृश्य परिणाम जाणवले. त्या सगळ्या प्रकारात होते अष्टांग योगा, अय्यंगार योगा, पतंजलीचे वेगळे मार्ग, क्लास मधे शिकवलेले, माझ्या गुरूंनी करून घेतलेले, खुर्चीवरचे, आणि हि यादी भली मोठी आहे. हे सगळं करतांना मी अजून एक योंग प्रकार करतंच होते पण त्याचं वेगळं नाव असेल किंवा त्याला वेगळ्या नावाने संबोधावं हे कधीच मनात आलं देखील नाही हो. माझ्या हातून सगळं घडत राहील एवढंच. पण आज अचानक पुन्हा एकदा योगसाधना करत असतांना कुठून कोणास ठाऊक एक सौंज्ञा डोळयांसमोर उभी ठाकली, "हरी योगा". दररोज गेली अनेक वर्षे माझ्या हातून घड्याळ्याच्या काट्याकडे लक्ष ठेवून, सतत कोणत्या ना कोणत्या वेळापत्रकाचा विचार डोक्यात आणि डोळ्यासमोर ठेवून हात, पाय, डोकं आणि इतर अवयव हालचाल करत होते. आज फक्त एवढंच, उद्या फक्त तेवढंच, आता पुरे, पळते आता आणि इतर असे अनेक घटक, अत्यंतिक महत्वाचे असायचे. त्यामुळे तो हरी योगा कधी सुरु व्हायचा आणि कधी, कसा संपायचा कोणास ठाऊक. पण तरी देखील समाधान आणि आनंद होताच. 

आता "दिवस तुझे हे फुलायचे झोपाळ्या वाचून झुलायचे" असं काहीसं झाल्यामुळे मी अगदी हवेत आहे. "आकाशात घिरट्या घालणे" म्हणजे नक्की काय ते मनापासून अनुभवते आहे.  पंख नसतांना उडणे सुरु आहे. कुठलेही आणि कुणाचेही वेळापत्रक मला आता साद घालत नाही आहे.  त्यामुळे मग प्रत्येक नस, अणुरेणू आणि अवयवांशी सुप्त संवाद साधत, तो ताण श्वास - उश्वासावर संपूर्ण भर देत योगसाधना उपभोगते आहे. तेव्हा "नाहरी" योगाची माहिती पटली. "स्वानुभवातून आत्मप्रचिती" म्हणतात ना ते तसं, काहीसं थोडक्यात. 

बघा म्हणजे दोन नवे योगाच्या प्रकारांना नामकरण करण्याकरता मला पंख अनुभवावे लागले, झोका झुलावा लागला आणि टाइम टेबल बाजूला सरावे लागले.  हे आधी पण सहज करता आलं असतं मला पण ते ठाऊक नव्हतं म्हणा किंवा तेवढा देखील वेळ नव्हता विचार करायला. चला तर मग तुम्ही हरी हरी करा मी नाहरी योग (no hurry yoga) अनुभवते.