"सध्या मी काय करते?" हा एक प्रतीव्यक्ती प्रश्न आहे. कारण एवढ्यातच मी निवृत्ती स्विकारली आहे संपूर्ण वेळ कामातून. इतकी वर्ष सातत्याने पूर्णवेळ काम केल्यामुळे मीच लोकांना ती सवय लावली होती त्यामुळे साहजिकच ते विचारणारच.
खरं सांगू तर साक्षगंध झाल्यानंतरचा अत्योत्तम जो कालावधी असतो ना मला अगदी तस्सेच भासत आहे सध्या. मी तितक्याच अत्यानंदात वावरत आहे. पंख नसतांना उडते आहे. मोकळं झाल्यासारखं वाटतंय. पुढे काय ह्याची चिंता किंबहुना चिंताविरहित झाल्यासारखं वाटतंय. खूप नवनवीन ठिकाणी जाता येतंय, नवीन लोकांशी संवाद साधता येतो आहे, त्यामुळे संशोधन क्षेत्रात पदार्पण करणारे, केलेले आणि करणारे अश्यांशी ओळखी वाढते आहे. त्यांची जशी गरज तशी मी तय्यारी करून त्यांना मदत करण्याचा प्रयत्न करते आहे. मोकळा वेळ मिळतो आहे, त्यामुळे थोडासाच पण नक्की व्यायाम होतो आहे. पायांना स्वस्थता मिळाली आहे. पुन्हा एकदा प्रत्येक नवीन संस्थेत जातेवेळी पहिल्यांदाच जात असल्यामुळे मी माझा पहिला वर्ग घेते आहे अशी भावना राहते आहे. आणि अशीच काहीशी माझी स्थिती होती माझ्या सासर कडच्यांशी तोंड ओळख झाली तेव्हा. एक नवीन नातं निर्माण होतंय विविध ठिकाणी आणि माझी खात्री आहे कि ते अनेक वर्ष टिकेल.
फावल्या वेळात गप्पा, दूरदर्शन, भरपूर वाचन आणि थोडक्यात लिखाण असे अनेकविध पैलूंवर काम सुरु आहे, संथगतीने. त्यामुळे कधी कधी मज्जा येते ह्या प्रश्नाचं उत्तर देतांना. मी कचेरीत होते अगदी तशीच कार्यरत आहे, पण सध्या फक्त माझ्या साठी आणि संपर्कात आलेल्या नवीन मित्र-मैत्रिणींसाठी. खूप जणांना संशोधनासाठी मदत करायची आहे, स्वतःला वृद्धिंगत करायचे आहे आणि फुलायचे / झुलायचे आहे.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा