|| बीज अंकुरे अंकुरे, ओल्या मातीच्या कुशीत
कसे रुजावे बियाणे, माळरानी खडकात? ||
८० च्या दशकात गोट्या नावाची एक मालिका दूरदर्शन वर प्रदर्शित झाली होती. त्या मालिकेचे हे शीर्षक गीत जे आदरणीय अशोक पत्की सरांनी आकाराला आहे, चाल दिली आहे. आज हे बहुमूल्य असे गीत आठवण्याचे कारण खास आहे. असेच एक आशिर्वादात्मक अंकुर रुपाली आणि अविनाश ह्यांच्या कुशीत बहरू लागले. जगावेगळा आनंद देत होते, ते दिवस काही वेगळेच, शब्दांच्या पल्याड असे.
|| बीजा हवी निगराणी, हवी मायेची पाखर
लख्ख प्रकाश निर्मळ, त्यात कष्टाचा पाझर
हवी अंधारल्या रात्री, चंद्रकिरणांची साथ ||
सानिकाची दोन्ही घरचे फार प्रेमाने काळजी घेत होते. आणि काही दिवसात / महिन्यात त्यांच्या एक खास बात लक्षात आली ती अशी कि पिल्लुच्या दुधाकडे लक्ष देणे आवश्यक आहे. एक वेगळ्या दिशेने विचार करणे आवश्यकच आहे. आणि खास निगराणी ला सुरवात झाली, अभ्यास सुरु झाला, संशोधन प्रारंभ केले गेले आणि अनेक विध बाबी समोर आल्या लख्ख निर्मळ प्रकाश जणू. तिथून मग एक भन्नाट वाटचाल आरंभ झाली.
|| अंकुराचे होता रोप, होई रोपट्याचे झाड
मुळ्या रोवुन रानात, उभे राहील हे खोड
निळ्या आभाळाच्या खाली, प्रकाशाचे गीत गात ||
एका नवीन अर्भकाचा जन्म झाला ज्याचे नामकरण केले गेले "ट्रूली देसी". मग एक मोहीमच हाती घेतली गेली ज्यात होती काळी-आई आपली माती, अनेक उत्कृष्ट दर्जाच्या अस्सल देसी गाई आणि त्यांची वासरे, कणखर बैल आणि भली मोठी नावाजलेली फौज, जाणकार मंडळी, निष्णात अनुभवी जेष्ठ. हि मोहीम फक्त सानिका पूर्ती मर्यादित न राहता ती महाराष्ट्रातल्या सर्वांसाठीच उभी ठाकली, मोठी होतं गेली आणि ५ वर्ष सातत्याने नानाविध प्रयोग करत बहुमूल्य झाली आहे, वाखणाणली जाते आहे.
|| नाही झाला महावृक्ष, जरी नसे कल्पतरु
फुलाफळांचा त्यावरी, नाही आला रे बहरु
क्षणभरी विसावेल वाटसरु सावलीत ||
महावृक्ष आणि कल्पतरू होण्याकडे वाटचाल आहे "ट्रूली देसी" ची. आता त्यांचा आवाका वाढला आहे. नवनवीन प्रयोग सुरूच आहेत आणि यशाची शिखरे पादाक्रांत करत आहे, अथक मेहेनत घेत आहेत सगळेच. पण जे ग्राहक "ट्रूली देसी" चे दूध, आणि दुधजन्य इतर पदार्थ घेत आहे, चाखत आहे, अनेक दिवस वापरात आहेत त्यांना मायेने कोणीतरी अशी उत्पन्ने फक्त त्यांच्या साठी खास तय्यार केली आहेत ह्याची जणीव प्रकर्षाने होतं आहे. त्यांच्या आणि कुटुंबाच्या सर्वंकष वाढीसाठी, आरोग्यासाठी हे आत्यंतिक महत्वाचे आहे हे ठामपणे उमगले आहे.
प्रत्येक सूर, ताल, शब्द, गंध, वाद्य अशी जगावेगळी जुळवाजुळव होऊन जशी गान निर्मिती होते अगदी तसेच काहीसे "ट्रूली देसी" चे नियोजन जुळले आहेत. भक्कम पायावर इमारत उभी आहे ज्यात प्रत्येक बाबींचा प्रकर्षाने, अनुभवणे आणि संशोधक पूर्व असा अभ्यास नजरेस पडतो आहे. प्रत्येक गाईंची काळजी, त्यांचा आहार, विहार, दुधाची गुणवत्ता, वैविध्य अत्यावश्यक चाचण्या, शुद्धता, सात्विकता, प्रवाहनत प्रत्येक वेळी घेतलेली काळजी आणि घरपोच वितरण, शिवाय हवे तेव्हा प्रत्यक्ष शेतात जाऊन अनुभव घेण्याची सोय. ऑर्केस्ट्रेशन अगदी वाखाणण्याजोगं.
अशीच "ट्रूली देसी" ची उत्तरोत्तर प्रगती होवो हि मनःपूर्वक प्रार्थना आणि सदिच्छा.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा