जलतरणपटू

 

एका राष्ट्रीय स्तरावर, समुद्रात आणि ओलीम्पिक सारख्या भल्यामोठ्या शर्यतीत तब्बल एक नाही, दोन नाही तर १६ वर्ष वैविध्य स्तरावर जलतरण केलेल्या जलपरीसोबत आज प्रवासाचा योग आला. अहो भाग्य माझे, फार कमी वेळ होता सोबत पण त्यात काही अंशी माहिती मिळाली. जगावेगळे स्वानुभव, प्रशिक्षक, ती प्रचंड शिस्त, ठराविक आहार, आणि "त्याच्यावर" अतोनात श्रद्धा. हे सगळं जमेल तेवढं मी आत्मसात करण्याचा प्रयत्न केला. पण अजून काही भेटी नंतरच जास्त आणि अनोखी माहिती मिळेल. इतक्या तरुण वयात इतक्या संधी उपलब्ध झाल्या आणि त्यांचं ह्या परीने चीज केलं. बरं इतकी वर्ष फक्त स्विमिंग एके स्विमिंग केलं का? तर नाही. चार पिढ्यांची नाती मनापासून सांभाळी, माणसं जोडली, खूप वाचन केलं आणि ते स्पष्ट मी अनुभवलं ज्या पद्धतीने हि परी चपराख आणि अनोखे शब्द प्रयोग करत होती. शेअर मार्केट मध्ये माहीर इतक्या लहान वयाची मुलगी मी आज पर्यंत बघितली नाहीच. मग ते केकचं व्यापार असो, नाही तर भला मोठा मॉल ह्या परीला त्यांचे सगळे आकडे अगदी तोंडपाठ आहेत. इंग्रज आणि बाकी आले, राज्य करून गेले आणि तिथपासून कॅपिटल मार्केट ची कशी नीव बांधली गेली ह्याची सुद्धा इतंभूत माहिती आहे ह्या पिटुकलीला. क्या बात है? हे काय कमी होत म्हणून पौष्टिक आहाराची खडान्खडा माहिती. जेन झी बद्दल संपूर्ण स्वभाव आणि हाताळण्याचे मंत्र मुखोद्गत. "काय वर्णू तव गूण..." असं काहीसं झाला होत मला आज. सर्वात महत्वाचं म्हणजे, इतके काही इतक्या कमी काळात कमावून सुद्धा पाय अगदी जमिनीवर घट्ट रोवलेले असे. माझ्याशी अगदी अदबीने साधेपणाने प्रवास केला. खूप शिकण्यासारखं आहे ह्या जलपरीकडून. पुन्हा मला अवश्य भेटायला आणि भरपूर किस्से ऐकायला खूप आवडेल मला निश्चित.   

मिसेस आनंद जयशेट्टे हे त्यांचं नाव. डॉ. आनंद हे नॅशनल कायदा विश्वविद्यालय औरंगाबाद येथे कार्यरत आहेत. ह्या त्यांच्या अर्धांगिनी. मी एवढ्यातच गेले होते ह्या विश्वविद्यालयात दोन दिवसीय संशोधन वर्कशॉप घ्यायला तेव्हा पुण्याला परत येतांना त्या सोबत होत्या. "चार तास भारावलेले" असा तो अनुभव होता.