मी होमिओपॅथी औषधांवर विश्वास ठेवणारी आहे. मला ती औषधे आवडतात, परिणामकारक वाटतात आणि हि औषधे ज्या पद्धतीने तय्यार केली जातात, ज्या रीतीने उपचार केले जातात ते मला भावतं. अंतर्बाह्य असा परिणाम साधला जातो, स्वभाव लक्षात घेऊन. आणि असे नेहेमीच म्हटले जाते कि "स्वभावाला औषध नाही". म्हणजे माणसाचा स्वभाव हा कधीच बदलत नाही. पहिल्यांदा जर रुग्ण होमिओपॅथी डॉक्टर कडे गेला तर खूप वेळ त्याची चौकशी होते. त्यात अगदी गरम खायला आवडते का थंड? काही दुखत असल्यास गरम पाण्याची पिशवी घेतली तर बरं वाटतं का? असे असंख्य प्रश्न विचारले जातात, किंवा एक भला मोठा फॉर्म भरून घेतला जातो.
एकाद्या शारीरिक दुखण्याला गरम पाण्याची पिशवी किंवा बर्फ हे दोन उपाय आहेत. म्हणजे पोटात औषध, थोडा आराम आणि शिवाय शेक हे सगळे मिळून पट्टाकिनी बरे व्हायला होते. आधी माझा एक भला मोठा गैरसमज होता कि सूज आली तरच बर्फ वापरतात, बर्फ किंवा तत्सम जेल असेल, फ्रिज मध्ये ठेवून गार केलेली पिशवी = आईस पॅक. काही वेगळ्या स्वभावाच्या माणसांना ह्या पद्धतीने दुखण्यात बरे वाटेल असं ठाऊक नव्हतं किंवा मला पटत नव्हतं, का कुणास ठाऊक. मला सुरवातीला प्रचंड राग यायचा जर मी कोणाला असं थंड पिशवी घेऊन शेकतांना पाहिलं तर, कारण सरळ आणि स्वच्छ होतं. शेकणे आणि थंड पिशवीने? ह्या, काही काय? असं कधीतरी होऊ शकतं का? मला शाब्दिक समीकरणापासूनच झेपलं नव्हतं हे सगळं. पण वारंवार माझ्या पायांच्या दुखण्याकरता डॉक्टर मला थंड शेक चा सल्ला देत राहिले. काही दिवसांपूर्वी, ह्या भल्या गर्मीच्या मोसमात मग मी हा प्रयोग करून बघण्याचे ठरवले. आणि सांगते काय? मी माझीच ना राहिले. माझ्या पायांना तो शेक इतका म्हणजे इतका भावाला कि ज्याचं नाव ते. माझ्या पायांना बोलता आलं असतं तर त्यांनी नक्कीच धन्यवाद दिले असते आणि शिव्या पण. इतके दिवस हे अमृत का नाही चाखवलंस आम्हाला असं नक्कीच विचारलं असतं त्यांनी. अर्थात माझ्या पायांची अजून एक सवय आहे कि गरम असो वा थंड त्यांना मी साधारण एक तासभर तरी शेकत बसणं भावतं. शेकत असतांना गप्पा पण हव्यात हो. भलतेच आगाऊ आहेत पठ्ठे. तर आताशा जेव्हा जेव्हा पाय त्यांचं डोकं वर काढतात, तेव्हा तेव्हा गारेगार अनुभव अनुभवतो आम्ही.
आता मला सांगा ह्याला काय म्हणायचं? स्वभावात बदल? का आणखीन काही? का उन्हाळा म्हणून शरीराला आणि त्या दुखण्याला सुद्धा गारेगार जास्त भावतंय? मग आता जर मी पोटात औषध घ्यायला होमिओपॅथी डॉक्टर कडे गेले तर ते कशी औषधे देणार मला, गरम आवडते म्हणून का थंड?
डॉक्टर ठरवू दे ते, मी तर सध्या अजून मोठ्या आकाराचे जेल पॅड मागवण्याचा मार्गावर आहे. सध्या मी गारेगार चा पुरेपूर अत्यानंद उपभोगतो आहे. पुढचं पुढे बघू. आज माझे पाय ठणठणीत आहेत हे जास्त महत्वाचे. आणि स्वभावालाच औषध असते, स्वभावच बदलतो आणि हे शक्य आहे. बदल हाच तर स्थिर असतो ना सरते शेवटी. आधी कदाचित पहिली म्हण योग्य असेल हि पण आताशा नाही. आता बदल करत राहणे हे जास्त योग्य. म्हणजे सर्वांमध्ये सामावून घेता येत सहजी. सतत हटवादी किंवा ठाम बनून न राहता हवे तेव्हा स्वभाव विरुद्ध बदल स्विकारुन बघा तर?, कदाचित आवडेल, हे मी आधी का नाही अनुभवलं? असं देखील वाटेल तुम्हाला कदाचित.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा