सोमवार, १३ मे, २०२४

इन टँजिबल


तांत्रिक घडामोडी झाल्या आणि जगभर खूप मोठ्या संगणक तंत्रज्ञानावर आधारित भल्यामोठ्या सिस्टिम्स तय्यार झाल्या. इतक्या मोठ्या प्रमाणात सॉफ्टवेअर बहुतांशी सर्वच जण वापरतात, कारण आता ती काळाची गरज आहे, मग व्यक्ती कुठल्याही क्षेत्रात काम करत असो. अथांग अश्या सॉफ्टवेअर सिस्टिम शिवाय आता पर्याय नाहीच. सर्वत्र ऑटोमेशन / स्वयंचलित यंत्र आणि आज्ञावली निर्माण झाली आहेत. ती डोळ्यांना दिसत नाहीत, स्पर्श करता येत नाही तरी देखील त्यांचे वास्तव्य नाकारता येत नाही कारण आपण सर्व त्यांचा सर्रास उपयोग करतोच म्हणूनच त्यांना इन टँजिबल असे संबोधले जाते. त्या सर्व प्रकारच्या आज्ञावलींपासून आपलं अक्षरशः अडतं, त्याचं महत्व आपण सर्व जाणतो, जणू काही ते आपलं सर्वस्व आहे. दिसत नसले तरी मानतो, आहे ह्याची खात्री बाळगतो अगदी आपल्या बाप्पासारखे नाही का? काल एका लेखिकेने एक बातमी लिहिली आहे "मातृदिन" बद्दल, तिचे थोडक्यात अनुभव. तिच्या म्हणण्या प्रमाणे दुर्दैवाने तिची आई ह्या जगात नाही, मग तिला आपल्या आई साठी हे घ्या, ते घ्या, असा मातृदिन साजरा करा असे इमॆल का येतात आणि माझे दुःख वाढवतात? तर तिला आणि माझ्या सारख्या इतर मुलींना मला हे आवर्जून सांगावेसे वाटते कि आई आहे, तिची शिकवण आहे, तिने सांगितलेले अनुभव आहेत, तिचे बहुमूल्य आशीर्वाद आहेत, किंबहुना आपण तिचाच एक भाग आहोत, किंवा संपूर्ण तीच आहोत. अर्थात सध्या ती इन टँजिबल आहे. पण ह्याचा अर्थ ती नाही किंवा कधीच नव्हती असा नाही. तर तिची शिकवण पुढे नेण्याचे भले मोठे कार्य आता मुलीला जबाबदारीने करायचे आहे, फक्त तिच्याच कुटुंब करता मर्यादित न ठेवता सर्वत्र जमेल तसे पसरवयाचे आहे. एक खूप सुंदर जाहिरात आहे, त्यात असे म्हटले आहे कि प्रत्येकाला आई समान एक जण असतेच, मग ती मावशी असो, शिक्षिका असो, आत्या असो, नाहीतर कोणी. ह्या मातृदिनी किंवा जेव्हा जमेल तेव्हा तिच्या समवेत वेळ घालावा, तिला आवडेल ते करा, गप्पा मारा, फक्त तिच्या शेजारी बसा आणि आठवणी निर्माण करा. इन टँजिबल ला टँजिबल करणे सर्वतोपरी आपल्याच हातात आहे. त्यामुळे उठा आणि लागा कामाला पट्टकिनी. आणि जसे सर्वगुणसंपन्न असे सॉफ्टवेअर सिस्टिम्स तय्यार आहेत, नवीन तय्यार होण्याच्या मार्गावर आहेत, आहेत त्या अजून सुंदर आणि बहुउपयोगी अश्या स्वरुपात नटत आहेत, मग तसेच ह्या दिवसाला बघा. वाईट वाटणे स्वाभाविकच आहे पण त्यावर मात करता यावी ह्यासाठी नतमस्तक व्हा, हात जोडा आणि बघा कसे ह्या पुढील मातृदिन साजरे होतील ते.  

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...