अक्षय

आज अक्षयतृतीया, साडेतीन मुहूर्तापैकी एक दिवस, अत्यंत शुभ दिवस. ह्या दिवशी कुठलाही मुहूर्त बघावा लागत नाही कार्य करण्यासाठी. आजचा दिवस जो वर्षातून एकदा येतो तो इतका खास आहे कि ह्या दिवशी प्रत्येक जण काही ना काही नवीन सुरवात करतोच, कोणी नवीन घर घेतो, कोणी गाडी, दागदागिने ई. हे सर्व सुमुहूर्तावर खरेदी करण्या मागचे कारण हे कि हि नवीन केलेली सुरवात अशीच अक्षय राहो, आशिर्वादात्मक झालेली सुरवात अशीच भरभराटीला येऊन टिकून राहो, सदोदित, पिढ्यानपिढ्या. संपन्न अशी सुरवात जी प्रत्येक प्रकारच्या संपत्तीत भर घालताच राहते. घर, गाडी, दागिने ह्याचे मोजमाप आहे, गणना आहे पण जर अगणित असे, सातत्याने जे भरभराटीस येणार आहे, समाजाच्या कामाला येणार आहे असे आज च्या दिवशी घडले तर? ज्यांना स्पर्श करता येतो त्यांना इंग्लिश भाषेत टँजिबल हा शब्द आहे, पण आज च्या दिवशी मला इन टँजिबल अश्या संपत्तीचा अनुभव आला दोन प्रकारे. 

आजच्या सुमुहूर्तावर डेक्कन एडुकेशन सोसायटी पुणे विद्यापीठाच्या नवीन इमारतीचा भूमिपूजन सोहोळा होता. मी त्या संस्थेची एक कार्यकारी समिती सदस्य (बोर्ड मेंबर) आहे. त्या मुळे मला आमंत्रण होते आणि मी तो सोहोळा ह्याची देही ह्याची डोळा अनुभवण्या करता उपस्थित होते. आवर्जून गेले होते. जाते वेळी मी कॅब केली होती. त्यात रेडिओ जॉकी ने ह्या दिवसाचे अनन्य साधारण महत्व काय हे नमूद केले. त्या नुसार माझ्या बाबतीत मला असे सुचले कि मी माझ्या वयाच्या १५ व्या वर्षांपासून शैक्षणिक / अध्यापनशास्त्रीय क्षेत्रात कार्यरत आहे. आज च्या दिवशी त्या संदर्भात मला इतक्या अप्रतिम पूजेला हजार राहायला मिळालं आहे हे अहो भाग्यच. मला आज खात्री पटली आणि स्पष्ट झाले कि माझ्या हातून छोटेखानी कार्य सातत्याने सुरु राहणार आहे इन टँजिबल अश्या प्रकारचं, ज्याचे काही मोज माप नाही. खूप भावपूर्ण, अध्यात्मिक, परिपूर्ण आणि सकारात्मकता वृद्धिंगत करणारं असं एकंदरीत वातावरण होतं. ते गुरुजींचे मंत्र, शोडोपचारें झालेली पूजा, उपस्थित असलेले सर्व दिग्गज व्यक्ती, मंडप, सजावट, अथपासून इतिपर्यंत केलेली चोख व्यवस्था आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे जगमान्य, आदरणीय लोकमान्य टिळकांच्या हस्ते सुरु झालेल्या वास्तूत आधुनिकतेचा चढवलेला साज म्हणजे सोन्याहून पिवळे असा अनुभव होता. आत्ता दुकानातून फक्त माझ्याचसाठी आणली आहे इतकी नवीन कोरी कॅब, पोटातील पाणी हलणार नाही असे त्या वाहनचालकांचे सफाईदार गाडी चालवणे, सकाळचे प्रफुल्लित वातावरण अशी झालेली सुरवात, मग अजून काय हवयं? मोठ्या जोमाने, अधिक मेहेनतीने ह्या पुढील वर्षात मी संशोधनाचे काम करणार हे निश्चित, किंबहुना तो ते करून घेणार हे नक्की. क्या बात है!!! 

Last but not the least: पुण्यात बसून नागपूरची म्हणजे माझ्या माहेरची चव आज चाखायला मिळाली मला. आज सरतेशेवटी, पूजन झाल्यावर न्याहारीची व्यवस्था केली होती आणि अपेक्षेपेक्षा काही वेगळंच वाढलं गेलं / पुढ्यात आलं. पुण्यात इतके मस्त चविष्ट आणि ठसकेबाज पदार्थ चाखणे हि पर्वणीच होती मला. "अन्नदाता सुखी भव", ते स्वयंपाकी निश्चित मुलाचे नागपूरचे होते ह्यात काहीही दुमत नाहीच. खूप चविष्ट चवदार अशी सुरवात करून दिल्याबद्दल सर्वांचे मनःपूर्वक धन्यवाद.