हा एक सुप्रसिद्ध चित्रपट होता, आहे, अनेक दशकांपूर्वी आला होता आणि धमाल चालला होता. शेवटी ज्यात माहेर खुद्द आहे असं चित्रपट चालणार नाही असे होऊच शकत नाही. अर्थात माहेर म्हटलं कि आपल्याला एक तरुण नवविवाहित तरुणी डोळ्यासमोर येते किंवा बाकी सगळ्या वयोगटातल्या मुली ज्यांना हा शब्द उच्चारला कि क्षणभर डोळ्यासमोरचं काहीच नजरेस पडत नाहीच.
पण आताशा ना तसे दूर माहेर राहिले आहे, ना हि तशी साडी. आताशा तर तंत्रज्ञानामुळे हवे तेव्हा आई वडील, भाऊ बहिणींना बघता, बोलता आणि भेटता येतं आभासी पद्धतीने / व्हरचुअल पद्धतीने हो. अगदी तसेच, त्याच तंत्रज्ञानाच्या मदतीने आता हवे ते हवे तेव्हा ऑनलाईन मागवता येतं आणि ते घरपोच पण मिळतं. इतकं सोप्प झालंय सगळं. तरी पण माझ्यासारखीला अजूनही आहेच ती माहेरची ओढ, ती कायम राहणार कारण मी ह्या असल्या तांत्रिक युगात जन्मले नाही. आणि माहेरचं असं नाही पण कोणीही काहीही माझ्यासाठी आणलं त्याच अप्रूप निराळंच असतं, मग ती साडी असो, नाहीतर काही आणि. मी मागे एकदा नमूद केल्या प्रमाणे माझी आई म्हणते कि काय वस्तू आणली आहे ते महत्वाचं नाही तर त्या मागची क्रिया, कृती, पायऱ्या महत्वाच्या. ती व्यक्ती तुमच्या बद्दल विचार करते, तुम्हाला काय आवडेल हे ध्यानात आणते, त्या करता ते लक्षात ठेवते, मग दुकानात जाऊन विकत घेऊन पाठवते म्हणजे गिफ्ट. वस्तू नाहीच.
तर माझी इतक्यातच एका पवित्र (निर्मळ) जसे पाणी, प्रामाणिक, प्रांजल, प्रांजळ अश्या प्रांजलीची ओळख झाली. फक्त आमचं दोन तीनदा बोलणं झालं फोन वर तेवढंच. आणि एवढ्या च ओळखीवर तिने स्वतःहून माझ्या मुलासाठी, जो वसतिगृहात राहतो त्याच्यासाठी गम्मत घेऊन जाण्याची तय्यारी दाखवली. क्या बात है नाही. मुलाच्या इच्छेनुसार, त्याला जे आवडेल ते पण प्रांजलीला जड होणार नाही असं थोडंस पाठवलं, माहेरचं, खाऊ हो. आता तो घरापासून दूर म्हणजे एका अर्थानी सासरीच गेलेला कि नाही, माहेरी नाही म्हणजे सासरी आणि वसतिगृह म्हणजे एक प्रकारचे वेगळे पण असलेले सासरचं, माझ्या दृष्टीने हो. आणि आता ह्या पिढीच्या मुलांना कुठलं आलंय माहेर सासर. त्याला आवडलं सगळं, प्रांजलीने नेलेले आणि मला मनापासून समाधान मिळाले अगदी जशी कि माहेरच्या साडीची उब. जितके द्यावेत तेवढे धन्यवाद कमीच आहेत प्रांजलीला आणि अर्थात तिच्या कुटुंबियाला.
आधीच्या माहेरच्या परिभाषेप्रमाणे नाही तरी मुलांना कुठे असतं माहेर आणि वेगळं सासर, त्या वरून माहेरची साडी वगैरे, म्हणून हा प्रांजळ उहापोह.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा