माझ्यासाठी काही तरी खास आणले गेले. ते हातात आल्या आल्या एक वेगळाच सुगंध दरवळला. तो एक छोटासा बॉक्स होता. जेव्हा तो उघडला त्यात एक अलुमिनियम ची थैली आढळली. बॉक्स उघडला कि सुगंध जसा कि द्विगुणित झाला, अजून प्रकर्षाने जाणवला. आणि जेव्हा ती अलुमिनियम थैली उघडली तेव्हा तर भलताच अनुभव आला. जेव्हा तो पदार्थ चाखला तेव्हा अन्तर्बाह्य सुगंधांनी संपूर्ण पणे माझी सृष्टी भारावून गेली. अहाहा च. वेगळ्याच दुनियेत गेल्याचा भास झाला. अतिशय उत्कृष्ट, उत्तम, चविष्ट आणि पारंपरिक असा तो पदार्थ आहे. कर्नाटकात प्रसिद्ध आहे म्हणूनच माझ्या साठी आणला होता खास. त्यात डिंक, सुकामेवा, खोबरं, तूप, गूळ+साखर समप्रमाणात बहुतांशी, आणि अर्थात वेलदोडा घातलेला आहे. किंबहुना हे सगळे जिन्नस वेलदोड्यात घातले आहेत, मिसळले आहेत कि काय असे वाटले. अक्षरशः मी नाहून निघाले वेलदोड्याच्या स्वादात, आणि सुगंधात. मस्त प्रतीचा, ताजे तवाने वेलदोडे वापरले आहेत. अहो पण किती ते प्रमाण? म्हणजे नक्की महत्वाचा घटक काय आहे, वेलदोड्याची वडी सुकामेव्यासह, हे आहे कि सुकामेव्याची खास मिठाई (अर्थात वेलदोडा घालणारच पण अगदी चिमूटभर). अर्थात अश्या नव्या ढंगाची ती वडी चाखून माझा आनंद गगनात मावेना. आधीच मी श्री. बालाजी च्या प्रसादाच्या लाडवांची भली मोठी चाहती आणि हि मिठाई म्हणजे माझ्या नजरेत त्या लाडवांची प्रतिकृती. त्यामुळे खूप भन्नाट मज्जा आली. अशी मिठाई देखील तय्यार होते हे माहित नव्हतं. किंबहुना इतक्या मोठ्या प्रमाणात महागाची विलायची वापरली जाते हे अर्धशतकी प्रवासात पहिल्यांदा समजलं. आणि त्यात पक्की नागपूरकर, खवैयि व्यक्तिमत्व, त्यामुळे "आन दो" अश्या पद्धतीने अर्ध्यापेक्षा जास्त फस्त झालं पण. अहाहा.
जिच्या मुळे मला हा असला असली खास पदार्थ चाखता आला तिला सर्वप्रथम धन्यवाद. मज्जा आवि गयो.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा