१०८ बेलाची पाने श्री शिव पिंडीवर वाहणे, त्यांचे नामस्मरण करतं हे आपली परंपरा, साधना आणि पूजा, श्रावण सोमवारच्या दिवशी, किंवा मंगळागौरीच्या दिवशी वगैरे. बेलाचे झाड हे एक तर आपोआप येते, त्याचा मोठा वृक्ष होतो आणि तो स्वतःच त्याची काळजी घेतो, फुलांच्या शेतीसारखं काही जपावं लागत नाही किंवा कीड लागली आहे, फवारणी करा, पाणी योग्य प्रमाणात द्या, कमी झालं तरी पंचाईत आणि जास्त झालं तर नुकसान. फुलांचा जीव एवढासा त्यामुळे त्यांचे शेल्फ लाईफ, म्हणजे ताजे तवाने राहण्याची किंवा टिकण्याची क्षमता थोडे दिवस असते. तसे ह्या बेलाच्या पानांचे नाहीच. बेलाची पाने फुलांसोबत किंवा भाजीसोबत एकत्र त्याच टेम्पो मधे येत असतील बहुदा. वेगळे आलेत असं होणे नाही. पैशांचा प्रश्नच नाही, देवासाठी, पूजेसाठी म्हटलं कि त्यानेच दिलेले त्यालाच अर्पण, अश्या प्रकारे सणासुदीचे महाग हार, फुले नेहेमीचेच आहे आणि गिऱ्हाईक पण आहे त्या वाढत्या किमतीला. सोमवारी संध्याकाळी एका बेलाची पुडीची किंमत ऐकून मला वेगळंच कसं तरी झालं. अर्थात माझ्या वेळी मी पाच रुपये दिले होते ते आता कदाचित इतक्या वर्षांनी पन्नास झाले असतील, मान्य आहे मला पण एकशेवीस रुपये एकशेआठ पानांना? अबब, काय हे? कशासाठी? काय म्हणून? आणि तो घ्यायला आला होता तो असेल २० एक वर्षाचा मुलगा. तो आला, बेलपुडी मागितली, किती झाले विचारले, स्कॅन केले आणि निघून गेला, बास. आणि मी माझ्या चार डोळ्यांनी फक्त हे दृश्य बघत राहिले. मी तेथे हार घ्यायला गेले होते, जे आज श्रावण सुरु झाला म्हणून १० रुपयांनी महाग होते. ते ठीक आहे, पण १२०? मला अजूनही धडधडतं आहे. आईने सांगून पाठवलं नसेल का किती पर्यंत येईल पुडी ते? पेरिशेबल म्हणजे शीघ्र नष्ट होणारे किंवा खराब होणारे नाजूक फुलं असतील तर एक वेळा मान्य आहे. पण हे काय? उलट आमच्या जवळपास एक आठवडी बाजार भरतो, साधारण संध्याकाळी ४.३० ला सुरु होतो, आम्ही सगळे ५ पर्यंत पोचतो आणि भाजी घेतो. पण माझ्या सोसायटीतल्या काही मैत्रिणी बरोबर ८.३० वाजता जातात. ते वेळ त्यांची जायची वेळ असल्यामुळे ते अर्ध्या किमतीत बऱ्याच भाज्या देऊन टाकतात. कुठलीही तुलना नाही, पण अगदी तसेच संध्याकाळी ५.३० म्हणजे सोमवार संपला ना, तरी देखील एवढी किंमत? मला फुलांच्या धंद्यातलं काहीच कळत नाही पण बसलेला धक्का मोठा होता. काहीही म्हणा.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा