प्रत्येक भारतीय घराची शान, आन, बान म्हणजे स्वयंपाक घरातील सर्वात महत्वाची वस्तू, तो डब्बा ज्यात वैविध्य मसाले किंवा स्वयंपाक करण्यासाठी लागणारे महत्वाचे जिन्नस मांडलेले असतात. प्रत्येकाकडे कदाचित एकसारखे चित्र असायला हरकत नाही त्या डब्याचे पण कदाचित रंग वेगळे असू शकतात. जसा त्या अन्नपूर्णेचा सूर, ताल, लय त्या पद्धतीनेच विविध पदार्थांचे रंग खुलतील. तिला जे अत्यावश्यक आहे, जे गरजेचे आहे ते ते त्या डब्ब्यात पहुडलेले दिसणार सर्वांना. हा डब्बा म्हणजे तिचा मदतनीसच. प्रत्येकाची एक खासियत, एक चव, एक ढंग. तो त्या पदार्थाला त्याच्या पद्धतीने वृद्धिंगत करतो, इतका कि चव जिभेवर रंगळणाराच, कायम, किंवा बऱ्याच वेळ. तृप्त नक्की होणार खाणारा, चव घेणारा आणि संतुष्ट होणारे अनेक. विविध खण, छोटेखानी झाकणा वीणा असलेलं भाग, वाट्या किंवा तत्सम अशी ती डब्याची मांडणी. प्रत्येक कप्प्यात किंवा वाटीत एक मसाल्याचा जिन्नस. प्रत्येकाचा सुगंध वेगळा, जडण-घडण वेगळी, अनुभव वेगळे, ताकद त्याहून निराळी. आपआपली प्रतिष्ठा सांभाळत, आपले अस्तित्व जपत / टिकवत तरी देखील बाकीच्या अनेक जणांसोबत सुखाने ते नांदत असतांना आपण सर्वच बघतो. कित्ती म्हणजे कित्ती शिकण्यासारखं आहे ह्या सर्वांकडून. कोणीही स्वतःचा वरचढ पणा सिध्द करायला जात नाही मुळी, कोणीच श्रेष्ठ किंवा कनिष्ठ नाहीत हे त्यांना देखील ठाऊक आहे. ते पण सजीव आणि दोन पायांचे आपण पण वेगळ्या पद्धतीने सजीव गटात मोडणारे. पण खूप वेळा हे आढळून आले आहे कि आपण उगाचच जेष्ठा-कनिष्ठा च्या शर्यतीत गुंफून घेतो, कळत - नकळत, उगाचच, गरज नसतांना आणि त्याचा परीणाम अनेक जणांवर होतांना दिसतो. तो मूळ पदार्थ, चव साधणे, दिसण्यास लई भारी तय्यार करणे, ई. सगळे विसरुन भलत्याच्या पाठी लागतो, काही जण सतत. त्यामुळे एक विनंति वजा आग्रह आहे, आताशा स्वयंपाक घर हे क्षेत्र फक्त मुलींकरता मर्यादित राहिले नाही आहे. सगळेच खारीचा वाटा उचलतांना दिसतात, म्हणजे सगळेच ह्या मिसळण्याच्या, मसाल्याच्या डब्याशी ओळखीचे आहेत. मग फक्त काही मिनिटांकरता त्याच्या कडे बघू नका, त्याच्या कडून मस्त बोध घ्या. म्हणून तर आपल्या पुर्वाज्यांनी हि डब्याची संकल्पना शोधून काढली आणि वापरात आणली. त्या मागचं हे महत्वाचं कारण आहे असं समजा आणि सुरु व्हा, अत्यानंदाने, शांततेने आणि समाधानाने असंख्य, वैविध्य प्रकारच्या जिन्नसांसोबत पुढे जायला, मार्गस्थ व्हा.
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
2459: Freshly Ground Nostalgia
The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...
-
मी अनेक वर्षे एकाच संस्थेमध्ये कार्यरत होते. अखेरीस, मला एका नवीन इंजिनिअरिंग महाविद्यालयाची सुरुवात करण्यामध्ये हातभार लावण्याची सुवर्णसंधी...
-
माझ्या मुलाने भारतातील सर्वात आव्हानात्मक अभ्यासक्रम निवडल्यापासून, मला विद्यार्थ्यांसमोरील अडचणींची जाणीव झाली. मला खात्री आहे की अशा अडचणी...
-
परवा एक फोन आला. लहानपणापासून ओळख असलेली व्यक्ती. घरच्यांसारखीच. गप्पा सुरू झाल्या. बोलता बोलता त्यांनी अचानक विचारलं: “अजूनही लेक्चररच आह...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा