२४३६: एकट्याचा खेळ

माझ्या फ्लॅटच्या अगदी जवळ ओपन जिम आहे. तेथे रहिवाश्यांची सतत ये-जा असते. पण आज अचानक एक वेगळाच आवाज आला, जणू काही तरी अतिशय जोरात पडलं आहे असा. म्हणून काळजीपोटी मी दरवाजा उघडून बघते तर काय? आणि हे साधारण दुपारी दोनच्या सुमारास झालं बरं का. ती जिममध्ये फेरफटका मारण्याची वेळ नाहीच.

तर बघते तर काय? एक साधारण दहावीतील मुलगा चेंडू-बॅट खेळत होता. पुन्हा एकदा वाचा मंडळी, एक मुलगा क्रिकेट खेळत होता. तेव्हाच माझ्या लक्षात आलं बरंच काही. मी क्रिकेटर अजिबात नाही, तरीदेखील मला हे ठाऊक आहे की एकट्यानं कधीच क्रिकेटचा खेळ खेळला जात नाही, किमान दोन व्यक्ती लागतातच. अर्थात, जर कोणी मोठ्या प्रमाणात खेळणारा खेळाडू असेल, तर तो कधी कधी एकटा खेळतो, पण त्याला सराव असं संबोधलं जातं. मग तो बॅटिंगचा असो किंवा बॉलिंगचा, सरावाच्या ठिकाणी व्यवस्थित नियोजन असतं. बॉल आपोआप पुढ्यात येतो, आजूबाजूला जाळी लावलेली असते, कधी कधी बॉल बांधलेला असतो आणि तशी ती जागा असते.

हे काही तरी प्रकरण वेगळं जाणवलं म्हणून मी ‘विनंती’ या शब्दाने सुरुवात केली.

मी: "दादा, अहो ही क्रिकेट खेळण्याची जागा नाही. ओपन जिम आहे फक्त. आजूबाजूला लोक राहतात. अग्निशामक यंत्रणा आहे काचेच्या दाराच्या आत..."

दादा चढ्या आवाजात: "जिम आहे ना, मग? इथे नाही तर कुठे खेळायचं?"

मी: "खाली, बाहेरच्या जागेत, मोकळ्या जागेत."

दादा जरा जास्त तोऱ्यात: "बाहेर ऊन आहे. खाली गाड्या आहेत, त्यांना लागलं तर? आणि मी सिझन बॉलने खेळत नाही आहे. साधा टेनिस बॉल आहे, तो लागत नाही..."

मी: "जमल्यास इथे खेळू नका. ऊन उतरल्यावर खाली खेळा. पुन्हा एकदा विनंती आहे."

मला अंदाज आला होता की हा असा का बोलतोय, इतक्या वरच्या पट्टीत बोलतोय आणि बॉल आक्रमकपणे मारतोय, म्हणजे काही तरी गडबड निश्चित आहेच. म्हणून मग मी तिथेच थांबून आत आले. एकटा खेळायला आलेला बघूनच, आणि आमचं बोलणं झाल्यावरदेखील दोनदा फारच विचित्र असे फटके मारून स्वारी निघून गेली.

हाच जोश, हाच उत्साह, हीच ऊर्जा योग्य मार्गाने वळवायला हवी. नाहीतर वाया जाईल आणि कदाचित नुकसानदेखील होऊ शकतं.

मी अनेकदा वाचलं आहे, ऐकलं आहे, अनुभवलंदेखील आहे की सर्वोत्तम असा गुण जर कुठला असेल तर तो म्हणजे ऐकण्याची कला. त्यानंतर नम्रपणा आणि बाकी इतर. इथे काहीच आढळलं नाही मला. शब्द खाली पडू दिलाच नाही त्याने. हे मला ठीक आहे, पण समाजात, कचेरीत आणि इतरत्र उपयुक्त ठरणार नाहीच.

हा कशाचा परिणाम आहे हे मला ठाऊक नाही, पण त्या तरुणाने, त्याच्या आई-वडिलांनी आणि अशा प्रकारची वर्तणूक ठेवणाऱ्या इतरांनी जागं होणं गरजेचं आहे. आधी काहीतरी घडवा, मोठे व्हा. आवश्यक असेल तेव्हाच आवाज चढवा. असो.