निरीक्षणांची भलती सवय

माझे बाबा लहानपणी गाडीतनं जातांना प्रत्येक रस्त्याची, प्रत्येक ठळक ठिकाणांची / दुकानांची ई. माहिती देत असतं, सातत्याने. मला पण मग तीच सवय लागली आणि मी पण माझ्या मुलांना प्रत्येक रस्त्याची माहिती देऊ लागले. मी शिक्षिका, त्यामुळे अनेक विध अनुभव, निरीक्षणं ई. त्यामुळे सतत बडबड चालूच. पण आज पर्यंत मला कधीही आठवत नाही कि मी मुलांना नारळ कसा विकत आणायचा हे सांगितलं. पण हो, लहानपणापासून अगदी आत्ता आत्ता पर्यंत आमची तिघांची टिम होती. बहुतेक सगळीचकडे आम्ही तिघे जात असू. सध्या नवीन दिवसात शक्य नाही आणि आता ते दोघे मोठे पण झालेत. असो. आज घरी पुजा होती. त्याची यादी मी लेकीला दिली. सगळं व्यवस्थित आणलं तिने. घरी आल्याआल्या म्हणते कशी, नारळ मी अचूकपणे बघून आणला हा मम्मा. मी काही प्रतिक्रिया देण्या आधीच म्हणते कशी "हलवून / वाजवून बघितला, भरपूर पाणी आहे त्यात, दोनदा ऐकलं मी आणि मग घेतला, दिसायला पण ताजा दिसतोय". मला फार आश्चर्य वाटलं. फार छोटी पण निरीक्षणांची कमाल होती ती. बऱ्याच वेळ मी माझं डोकं खाजवल पण काही केल्या आठवलं नाहीच कि मी कधी बोलले हिला नाराळाबद्दल, किंवा हिच्या समोर कधी विकत घेतला मी नारळ? असो.