व्यक्तीत्व आणि जडणघडण

माझे बाबा एक स्वतंत्र विद्यापीठ होते माझ्यासाठी, सतत काही ना काही शिकण्यासारखं दिसायचं, भासायचं आणि आढळायचं त्यांच्यात, त्यांच्या शब्दात, त्यांच्या वागण्या-बोलण्यात. त्यातलीच एक आठवण आज येथे मांडते आहे. बाबा म्हणायचे प्रत्येक व्यक्ती कडून काही ना काही शिकण्यासारखं असतंच. प्रत्येकाकडून चांगले गुण निवडायचे आणि असेच सातत्याने आपले व्यक्तीत्व घडवायचे, किंबहुना ते घडतेच आपोआप. कळत नकळत ते मी अंगिकारलं आणि त्यामुळे दुर्गुणांकडे कधीच म्हणजे कधीच लक्ष वेधलं गेलं नाहीच.

काही दिवसांपासून मी वैविध्य मुलाखती घेते आहे. वेगवेगळ्या प्रांतातून आलेले, विविध वयाचे, अनुभवांचे व्यक्ती आहेत, अनुभवते आहे. प्रत्येक व्यक्तीची ओळख आधी त्यांनी पाठवलेल्या त्यांच्या माहिती वरून होते. त्यांच्या व्यक्तीतत्वाचा सारांश मांडला असतो त्यात. आणि मग ते प्रत्यक्ष अवतरतात संगणकाच्या स्क्रीन वर, मग त्यांचं दर्शन होत, त्यांना ऐकता येत आणि त्यांनी सादर केलेली माहिती समजते. "व्यक्ती तितक्या प्रकृती" ऐवजी "व्यक्ती तितक्या प्रकारचे सादरीकरण". काही फारच मनाला भावतं तर काही नाही, काहींचा काही भाग उत्कृष्ट असतो तर बाकी .... त्यामुळे आत्ता समजतंय बाबा काय म्हणत होते ते. प्रत्यक्ष व्यक्तीच समोर, आजूबाजूला, संभाषणात नको त्यांच्याकडून शिकायला. आता मला माझा रेझुमी कसा वेगळा आणि देखणा करायचा हे समजलं जास्त चांगल्या पद्धतीने. काय बोलायचं, काय नाही, आवाजाचा चढ उतार, वेष आणि केश भुषा कशी असावी / नसावी ई. बद्दल पुन्हा एकदा नव्याने परीचय झाला. अहाहा च. मला २-३ दिवस भरपूर वेळ प्रत्येकाचा रेझूम बघून, वाचून, मग त्यांना ऐकून, प्रश्न विचारावे लागले पण "इट वॉज वर्थ इट". दोन-तीन दिवस व्यस्त होते, डोळे चुरचुरले, दुखले, पण खूप शिकता आलं, प्रेरणा मिळाली, "चेंज ऑफ वर्क इज रेस्ट" हे पण अनुभवलं खूप आनंदाने. मला हि संधी दिल्यामुळे आयोजकांचे आभार. मनापासून.